den archivaris

Welkom op mijn weblog

zij verzocht om in de vergadering te mogen komen

1 reactie

's-Heer Abtskerke, in de zeventiende eeuw een dorpje van niks, wat huisjes om de kerk, daar hield het wel mee op. Kerkelijk was het verbonden met Sinoutskerke, en als u eens wil weten, hoe die dorpjes en gehuchtjes er vroeger uitzagen, dan moet u eens een bezoek brengen aan Sinoutskerke, want dat is nu nog steeds, in vroeger tijden ontstaan op een vliedberg, in de vorm van eeuwen geleden. Een kerk, afgebroken in de negentiende eeuw, met een kerkhof, en huisjes eromheen. Overigens moet er in de onmiddellijke omgeving nog een vlieberg hebben gelegen. Verhogingen in het landschap, aan de noordwestkant, zouden daar op kunnen duiden. Dorpsbestuur en kerkbestuur maakten in die zeventiende eeuw de dienst uit. En zo geviel het op 20 april 1682 dat Neelken Pieters op beleefde wijze toegang vroeg tot de vergadering van de kerkenraad. Ouderlingen en diakenen behoorden tot de bovenlaag van de plaatselijke samenleving, vandaar de beleefde vraag van een ongehuwde jonge dame, afkomstig uit de onderlaag van de samenleving. Zij behoort tot de categorie mensen, die door middel van oude geschriften, door ons bestudeerd kan worden. Ze zou graag zien, dat de (kerkelijke) ondertrouw van Janis Jansz. Vaer en Petronella Joos, voorlopig werd gestuit. Verbazing bij de kerkenraadsleden, waarom was dat nou nodig. Twee mensen, die een voorbeeld waren in de gemeenschap van 's Heer Abtskerke. Welnu, Neelken had een tweede kind gekregen en wees Janis als de vader aan. Zag de dominee er in de humor van in toen hij de notulen schreef? Want hij schreef: "ende dat vaer daervan was de Vaer." Binnenkort zou het kindje twee jaar worden en dan had Janis de keus. Of hij nam het kind bij zich in huis, of hij stelde de moeder financieel schadeloos. Voor zijn aanstaande bruid, die ongetwijfeld van niets wist, was dat vanzelfsprekend geen leuke boodschap. De kerkenraad vroeg aan Neelken of Janis haar een trouwbelofte had gedaan. Daar was men heel streng in. Een trouwbelofte moest worden nagekomen. Een eventueel ander huwelijk was dan niet mogelijk. Maar Neelken antwoordde dat dat niet het geval was. Zij moest buiten staan toen Janis ter vergadering werd ontboden. Maar die ontkende glashard de vader van het kind te zijn en had ook geen trouwbelofte gedaan. Voor de kerkenraad was de zaak duidelijk. Moeder Neelken werd berispt omdat ze twee kinderen had zonder getrouwd te zijn. Ze moest ophouden met kwaadspreken. Er was geen enkel bewijd dat Janis de vader was. Stuiting van diens huwelijk was niet aan de orde. De vraag of Neelken de waarheid sprak of niet, kunnen we ook vandaag de dag niet beantwoorden.

 

1 reactie

Heerlijk omdat soort oude verhalen te lezen. Met de DNA-test van nu had dit verhaal niet met een vraagteken hoeven te eindigen. TOOS.

Toos van Holstein

17 November 2015 om 18:01

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.