Geplaatst op: 2013-05-20 14:47:32
Op een mooie pinksterdag
als het even kon
zat ik in mijn keuken voor het raampje
naar de lucht te turen voor een beetje zon...
Helaas, er viel alleen maar regen... geen weer dus om te gaan lopen of fietsen...
Maar kijk, opeens fleurde mijn humeur weer wat op, want ik herinnerde me dat ik totaal geen potgrond meer had en aangezien er nog wat geraniums staan te wachten om in een bak gepoot te worden. was dat een mooie smoes om even langs Intratuin te rijden.
Intratuin is altijd open, of het nou zondag, maandag of tweede pinksterdag is. Nou, je zult er maar werken, denk ik vaak... Maar goed, ik stapte in mijn autootje en reed er naar toe. Beste medebloggers, jullie zullen het misschien niet geloven, maar als ik zeg dat het vanmorgen om elf uur al steendruk was, is daar geen woord van gelogen, hoor.
Ik moest eerst zoeken naar een parkeerplekje en me toen een weg banen tussen de vaders en moeders met wagens en buggy's, tussen de kinderen die overal op - en onderdoor kropen, tussen de bejaarden, rolstoelers en hondenliefhebbers en eindelijk was ik toen bij de zakken potgrond aangekomen.
Toevallig waren ze in de aanbieding, dus laadde ik mijn kar helemaal vol en duwde hem met h-ee-l v-ee-l moeite naar de parkeerplaats, waar de auto's maar aan- en af reden, op zoek naar een plekje.
En nu zit ik dus weer door het raam naar buiten te kijken. Of het al een beetje droog wordt, zodat ik eindelijk mijn geraniums in een grotere pot kan gaan zetten. En ondertussen zing ik maar een liedje.
Op een mooie pinksterdag...
8 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-05-19 19:41:06
Een heerlijk dagje vandaag en eindelijk kon ik, na weken, de tuinstoelkussens weer eens naar buiten dragen.
Ook de ligstoelen, de sierkussens, de tafelkleden gingen mee... Ja, ik had echt de zomer in mijn hoofd hoor!
Laat ik mezelf niet vergeten, zoals ik daar zat op de bank, uit de wind en in de zon. Nou, dan weten jullie het wel, hè? Eerst mijn vest uit, toen de broekspijpen omhoog gestroopt, een mouwloos t-shirtje uit de kast gepakt. Heerlijk was het en zo had ik eindelijk eens tijd om het boek van Hans Koekoek uit te lezen.
Een boek vol verhalen, over de luxe van de nabije toekomst, safe sex, afzien en vrouwenzelfhulppraatgroepen. (Tjonge, wat een lang woord zeg!) Humoristisch en tegelijkertijd tragisch, met haast allemaal een verrassend einde. Ja, echt fantastisch, zoals die man schrijft en dan te bedenken dat ik er maar één eurootje voor betaalde...
Maar nu is die mooie eerste pinksterdag weer voorbij. Het boek staat in de kast, de kleden en stoelen zijn opgeborgen, de kussens ontdaan van losse bladeren en vogelpoep (dat als dank voor 't aangenaam verpozen achter werd gelaten) en ik heb mijn broekspijpen weer naar beneden laten zakken en draag alweer een vest.
Even naar de weersvoorspellingen geluisterd. Morgen overdag is er vrij veel bewolking. In de ochtend is het in een groot deel van het land waarschijnlijk nog droog, in het zuidoosten valt er dan wel af en toe regen. Gedurende de dag neemt de kans op neerslag zowel vanuit het westen als vanuit het oosten toe. De kustgebieden blijven gevoelig voor nevel of mist van zee.
Kortom: de zomer is helaas alweer voorbij!
3 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-05-18 17:03:15
Dit is een verhaal van mijn jeugd
en natuurlijk werd ik eerst geboren
leerde regels over eer en deugd
al ben ik ze later weer verloren.
Mijn ouders waren jong
moesten zelf nog veel ervaren
maar toch is het ze gelukt
mij voor veel zorgen te bewaren.
Het klinkt een beetje banaal
maar ik voelde me uitverkoren
zodat ik zonder veel kabaal
de roep van mijn vrienden kon smoren.
En al trachtten ze mij te evenaren
ik snoerde de mond van die zes
en wist altijd mijn trots te bewaren
want tenslotte was ik een prinses!
helaas werd ik langzaamaan ouder
en drong de waarheid tot me door
zo werden de dagen steeds kouder
en mijn koninklijke ik bevroor.
Gelukkig is het toch nog goedgekomen
al viel het aanvankelijk niet mee
de wereld werd gewoon wat kleiner
en ik kromp met alles mee.
4 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-05-17 19:34:29
Wát een meimaand hebben we toch, hè? De verwarming brandt, net als in januari, de hele dag en de regen valt, net als in april, de hele dag...
Maar goed, als we niet in de tuin kunnen, dan verzinnen we maar wat anders en zo reed ik dus vanmiddag naar een oud-collega toe. Alweer een jaar geleden dat ik er was en ik moest gewoon even zoeken op welk nummer ze ook al weer woonde, maar gelukkig stond ze al voor het raam naar me uit te kijken.
En naruurlijk haalden we herinneringen op aan die tijd dat we samen op dezelfde school werkten. Best alweer lang geleden en wat is er intussen veel veranderd... Collega's die al overleden zijn, leerlingen die nu opa en oma door hun kleinkinderen genoemd worden... Ja, de tijd gaat maar door.
En wat is er de laatste jaren een hoop veranderd in het onderwijs. De scholen worden nu bevolkt door kinderen met ADHD, ODD en CD, autisme, hoge- en laagbegaafdheid en je vraagt je af, of er nog wel 'normale' kinderen op zitten... Trouwens, wat is normaal? Vroeger accepteerde je gewoon dat kinderen allemaal anders waren en je hield er gewoon rekening mee. Nu moeten ze allemaal aan dezelfde normen voldoen en als dat niet lukt, krijgen ze een etiket opgeplakt.
Kleuters moeten spelen, klimmen, klauteren, bewegen. Dat is hun ontwikkelingsfase, maar op de basisschool wordt daar totaal geen rekening mee gehouden. Als ze naar groep 3 gaan, moeten ze al 17 letters kennen en hun eigen voor- en achternaam kunnen schrijven. En o wee, als het niet lukt... Oefenen dan maar, zodat kinderen niet meer naar school willen en problemen ontwikkelen als schoolangst, faalangst, pesten en poepen en plassen in hun broek.
De leerkrachten worden er eveneens ongelukkig en gefrustreerd van. Zij zien dat de kinderen het niet aankunnen en veel van hun werk nutteloos is.
Tjonge, wat waren we opgelucht, dat wij dat niet meer mee hoeven maken! En we namen nog maar een extra tompoes bij de koffie. Slecht voor de lijn, maar lekker... en niemand die ons terechtwijst, want dat is het voordeel van ouder worden.
5 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-05-16 19:38:45
Iedereen wil gelukkig zijn
niemand houdt van pijn
maar voor de regenboog verschijnt
komt eerst regen, dán pas zonneschijn
(Vrije vertaling door Tilly)
Nou, regen hebben we toch wel genoeg gehad, hè? De katjes zaten de hele dag binnen en ikzelf ook. Heel even moest ik erop uit, om iets lekkers voor bij de koffie te halen, maar dan is het fijn als er een autootje voor je deur klaar staat.
Vanmiddag zou ik bezoek krijgen, dus haalde ik een paar gebakjes in huis. Bij ons in Poortvliet kun je die niet krijgen. Alleen op zaterdag en aangezien het donderdag was, reed ik even naar een Tholense winkel waar ze heerlijke spulletjes verkopen. Aardbeientaartjes met slagroom, die kocht ik en ik zette ze in de kofferbak, met de tas andere boodschappen die ik ook maar gelijk ingeslagen had, er tegenaan. Voor de stevigte...
Thuisgekomen schrok ik, want de tas was omgevallen en wel boven op de gebakjes. Gelukkig zaten die goed in plastic verpakt, alleen de aardbeien en de slagroom waren er afgegleden...
Mijn eerste gedachte was om terug te rijden en andere te halen, maar toen vermande ik me. - Ben je nou helemaal mal geworden? Als je nieuwe haalt, gebeurt er vast weer iets mee en zo blijf je toch bezig? Alles voorzichtig opscheppen en de gebakjes gewoon opnieuw versieren! Nou, het is gelukt hoor. Niemand merkte iets en ze smaakten heerlijk.
Mijn katjes vroegen zojuist of ze al naar buiten konden.
Ja hoor jongens, maar neem dan wel een paraplu mee!
5 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-05-15 12:07:08
Vandaag is het de laatste dag waarop de IJsheiligen het voor het zeggen hebben.
De IJsheiligen waren natuurlijk katholiek, dat snappen jullie wel, want anders waren ze niet heilig verklaard en hun naamdagen vielen in de periode van 11 tot 15 mei. Volgens de volksweerkunde zijn dit de laatste dagen in het (voor)jaar waarop nog nachtvorst op kan treden.
IJsheiligen is een van de oudste en wellicht bekendste begrippen uit de volksweerkunde. De eerste berichten over deze "strenge heren" dateren van rond het jaar 1000 en de benaming werd ontleend aan het gevaar van koud voorjaarsweer voor het gewas, dat in deze tijd in volle bloei staat. Een late vorstnacht kan in deze periode veel schade aanrichten. Maar gelukkig is het niet zo dat tijdens de IJsheiligen de kans op een overgang naar koud weer groter is dan op andere dagen in het voorjaar.
Bovenstaand stukje heb ik van Wikipedia overgenomen en toen ik het las dacht ik meteen: deze week regeren de IJsheiligen toch echt wel, hoor... Tjonge, wat is het koud, vanmorgen was het hier in huis 17 graden, dat is toch geen temperatuur voor deze tijd van het jaar? Ik heb de verwarmingsknop dus maar weer een beetje hoger gedraaid en hoewel het werken in de tuin mijn grootste hobby is, heb ik er nu al dagen geen zin in.
Gelukkig trekt de natuur zich niks aan van al die somberte. Kijk maar eens hoe mooi mijn dijkje erbij staat!
6 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-05-14 18:19:34
Bah, wat een vies en koud weer vandaag!
Nee, geen leuke dag. Dat begon vanmorgen al bij het lezen van de krant.
-Grootschalige fraude met toeslagen, rampbestrijders in Nederland werken met verouderde gegevens, wij betalen veel belastingen omdat anderen helemaal niets betalen, nog steeds geen spoor van de vermiste broertjes Robin en Julian...
Nou, van zulke berichten, daar word je ook niet vrolijk van! Tot overmaat van ramp kotste onze Swiep ook nog de hele keuken onder, zodat ik vanmorgen om acht uur al aan het dweilen was...
Gelukkig heeft onze zoon me nu weer geleerd hoe ik hier foto's moet plaatsen. (Dat lukte me opeens niet meer...)
Kijk, ons Kareltje blijft altijd positief. Hij gaat gewoon in de regen op de pergola zitten... Hoog is droog, denkt hij natuurlijk...
4 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-05-13 15:58:46
Gisteren was het dus Moederdag...
Nou, voor mij mag die dag best verdwijnen. Ik hecht niet aan zulke dingen, want als de relatie met kinderen goed is dan is het elke dag Moederdag en ik roep dan ook al weken van te voren: - ik hoef niks, want ik heb alles al.
Vaderdag... da's een ander geval. Mijn Jan genoot ervan als iedereen kwam. Alle kinderen en kleinkinderen bijeen en hij het stralende middelpunt...
Gisteren belde er een dochter op. 'Wat doen we nu met Vaderdag? Zullen we toch maar bij elkaar komen? Als herinnering aan Pa?'
En natuurlijk doen we dat. Wij vieren Vaderdag zonder vader, maar met mooie herinneringen aan de tijd dat hij nog bij ons was en we zullen héél veel over hem praten, zodat het net lijkt of hij nog bij ons is...
7 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-05-12 11:12:36
Waar is de tijd gebleven, dat mijn Jan en ik voor dag en dauw op Moederdag naar Terneuzen reden...
Bakken vol begoniaatjes hadden we bij ons en dan zat ik al om negen uur op mijn knieën om ze te planten.
Mijn moeder noemde ze 'frisjes' en dat was een goede naam, want de hele zomer stonden ze er schitterend bij, zonder dat ze veel verzorging nodig hadden. Alleen iedere dag een beetje water was voldoende.
Helaas, mijn Jan en mijn moeder zijn er allebei niet meer en het huis gaat deze maand in vreemde handen over. Begoniaatjes planten hoeft niet meer...
Maar ik heb me voorgenomen om er nu, als herinnering, mijn eigen tuin mee op te fleuren. Niet vandaag hoor! Ik wacht nog een weekje, want het is gewoon nog veel te koud en al noem ik ze dan 'frisjes', ze hebben graag een beetje warmte. Net als wij.
5 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-05-11 19:16:31
Kijk mijn sering eens mooi bloeien!
Bij ons op het dorp was er een fair. Meterslang stonden de kraampjes opgesteld, je kon er creatieve- en tuinspullen kopen, er waren boeken en lekkere hapjes in overvloed. Gisteren nam ik me nog voor om er, net als andere jaren, naar toe te gaan, maar vandaag, met die wind en af en een bui, ging mijn zin helemaal over.
Ik heb dus het huis maar een beetje opgeruimd. Ook heel nuttig!
3 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-05-11 11:09:43
Vreselijk, die vermissing van de twee broertjes uit Zeist...
Elke keer als ik vannacht wakker werd, moest ik aan hun moeder denken en ik wist zeker dat zij ook niet sliep. Je moet er gewoon niet aan denken dat zulke dingen kunnen gebeuren... Gelukkig helpen er vandaag een heleboel mensen mee met de poliite. Om elf uur wordt de zoektocht gestart, las ik net en o, ik hoop toch zo dat ze gevonden worden en dan natuurlijk liefst levend. Maar als ze overleden zijn kan de moeder in ieder geval rouwen en het verlies een plekje geven.
In Zwitserland worden tweelingzusjes al ruim twee jaar vermist. Hun vader pleegde ook zelfmoord en nog steeds wordt naar de meisjes gezocht. Wat moet hun moeder in die tijd een vreselijk leven gehad hebben... En nog steeds...
5 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-05-09 19:55:17
Toen ik klein was, had ik een buurjongetje dat een beetje verliefd op me was...
Niet dat ik daar iets van merkte hoor, maar zijn moeder had het me verteld en zodoende wist mijn eigen moeder het ook en telkens als wij naast elkaar op de stoep zaten, stonden die twee vrouwen dat gedoe van ons vertederd aan te kijken.
Nou ja, gedoe... we praatten gewoon over alles wat er in Terneuzen gebeurde en wat ons bezig hield. En we deden spelletjes.
- Zullen we knikkeren?
Mijn knikker rolde heel ver bij het gaatje vandaan en toen hij aan de beurt was, mikte hij op die van mij, zodat die vlak bij het gaatje gekomen was en het nog maar een koud kunstje was om hem erin te duwen. Altijd liet hij me winnen, maar ik waardeerde het niet...
- Wil je met me trouwen? vroeg hij op een keer en toen ik van 'ja' knikte terwijl ik eigenlijk 'nee' bedoelde, pakte hij me beet en zoende op mijn wang.
'Bah!' riep ik, want het was een jongen die altijd verkouden was en nu zat heel mijn gezicht onder het snot. 'Trouwen? Met zo'n viezerik? Ik denk er niet aan!'
Huilend liep hij naar zijn moeder.
Maar de volgende dag zaten we toch weer samen op de stoep, hoor. Nee, zoenen deed hij niet meer en ook de trouwplannen waren over.
3 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-05-09 09:20:00
Dauwtrappen. Ooit heb ik het wel een paar keer gedaan, toen ik als kind bij een jeugdvereniging hoorde en we op Hemelvaartsdag 's morgens al heel vroeg van huis gingen. Daarna zag ik er niet zo de noodzaak van in om bij het krieken van de morgen door het natte gras te lopen...
Maar mensen veranderen en ik dacht gisteren bij mezelf: - kom, morgen sta ik extra vroeg op en ga dan, net als vroeger, lekker lopen en kijken hoe de zon opkomt. Bovendien had ik juist gelezen dat dauw een schoonheidsmiddel is en helpt bij pijnlijke huid, sproeten en rimpels. En vooral die laatste categorie neemt maar toe bij het ouder worden...
Maar vanmorgen besefte ik, na het vroege wakker worden, dat het gewoon koud was. Ik draaide me nog eens om, trok mijn dekbed wat hoger en was al snel weer in dromenland.
't Is nu over negenen en de dauw is al weg. Nou ja, waarom zou je speciaal op Hemelvaartsdag moeten dauwtrappen? Dat kan toch morgen ook? Of overmorgen... of volgende week...
8 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-05-08 19:38:11
Wat is de natuur toch weer prachtig... en dat op zo'n korte tijd.
Vanmorgen pakte ik dus even de fiets om wat boodschapjes te doen en ik deed even een ere-rondje langs de Oosterschelde.
Op de terugweg nog wat bloemen geplukt. Koolzaad, fluitekruid en madelieven.
Ziezo! In mijn kamer is het ook lente!
5 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-05-07 17:58:32
Vanmorgen reed ik om een uur of elf over de Oesterdam en er zaten al een heleboel mensen, gekleed in zwembroek en bikini, lekker in het zonnetje.
'Die badgasten hebben groot gelijk,' zei ik bij mezelf, 'het is dat ik op weg ben naar Terneuzen, anders zette ik mijn auto ook aan de kant!'
Ja, het huis van mijn ouders is nu zo goed als verkocht en ik had met mijn broers en schoonzussen afgesproken dat we de spulletjes die er nog waren, zouden uitzoeken. - Wie wil er nog iets hebben, wat moet bewaard blijven en wat mag er weg?
Een beetje weemoedig was ik wel en omdat ik erg aan de vroege kant was, maakte ik nog even een wandeling door de binnenstad en over het Java.
'Kijk, hier heeft de Lagere School C gestaan. Mijn ome Jo was er hoofd en ik zat in de klas bij juffrouw Dierkx en bij meneer van Gorsel... Hier ongeveer woonden mijn grootouders en daar kwam ik ter wereld, in het kleine kamertje voor... Aan de andere kant van het gangetje woonde tante Anna, die zelf geen kinderen had en mij dus een beetje adopteerde, zodat ik in feite twee moeders had... Een eindje verderop is mijn broertje geboren en daar woonde mijn vriendin Rietje...
Helaas, alles is weg, maar zo ongeveer wist ik het nog wel. O ja, ik ben ook langs het huis van onze weblogvriendin gelopen. Haar schilderijen waren weg, maar de naam van Christel stond nog op de muur. Bewoners heb ik helaas niet gezien...
Met mijn wagen volgeladen aanvaardde ik om drie uur weer de thuisreis en kijk, de Oesterdam was opeens leeg. Toch scheen de zon nog heerlijk, maar door het open autoraampje kwam me toch een stank binnen... De boeren waren hun land aan het bemesten en ik zei tegen mezelf: 'die badgasten hebben groot gelijk. Als ik erbij had gezeten, was ik ook naar huis gegaan!'
6 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-05-06 12:18:24
Eigenlijk heb ik gewoon geen tijd om achter de computer te gaan zitten...
Vanmorgen brachten ze een nieuwe bank voor de kamer en die werd met een verhuiswagen afgeleverd. Ik zag dat ding voor mijn huis stoppen en mijn eerste gedachte was: - die moeten vast ergens anders wezen, want ik ga toch niet verhuizen? Maar de nieuwe bank zat erin en zodoende was ik al vroeg aan het ruimen. De zithoek helemaal leeg en het kleed opgerold, een kastje verschoven en een stoel buiten gezet en als je dan eenmaal aan het verplaatsen bent, dan is er dus geen houden meer aan.
Een rotanstoel was helemaal kapot en nu ben ik bezig om hem in stukken te zagen, zodat hij in de vuilnisbak past. Ieder uur doe ik een stukje, anders krijg ik zere armen...
Gek hè, als je een meubel in de winkel ziet staan lijkt het altijd kleiner dan thuis...
't Is dus een flinke bank. Maar heel mooi en hij zit heerlijk!
8 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-05-05 11:20:05
Tjongejonge, kwart over elf is het en wat heb ik vandaag alweer een hoop gedaan...
Nee, geen poetsbeurten of zo, hoor, maar gewoon mijn katjes verzorgd, de bakken verschoond en ze natuurlijk allemaal om de beurt geknuffeld en toegesproken. Verder lekker buiten koffie gedronken (heerlijk hè, dat zoiets weer kan) en de krant van gisteren verder uitgelezen, zodat hij nu eindelijk bij het oud papier gegooid kan worden.
De nieuwe boeken hebben ook weer een plaatsje in de kasten gekregen en een paar hele oude tutromans, stammende uit de tijd van lang geleden dat ik die nog mooi vond, heb ik dus in een doos gestopt voor de rommelmarkt,
O ja zeg... vanmorgen werd ik wakker van de zon en de vogels en toen ik op mijn wekker keek, zag ik dat het nog maar zes uur was. Ik draaide me nog 'ns lekker om en werd vervolgens na tien minuten alweer gewekt, maar nu door het katje van de buren. Hij zat gewoon op de vensterbank te miauwen. - Miauw... ik heb zo'n honger, buurvrouw!
De buren zijn op vakantie en ik heb beloofd om voor hun katje te zorgen en dat heb ik dus maar gedaan. Om kwart over zes in de morgen! Nou, zijn buikje was dus spoedig weer gevuld en daarna kroop hij op mijn bed, waar hij nu zijn roes ligt uit te slapen...
Nee, ik ben maar niet meer terug gegaan, hoor! 'k Ga vanavond wel een uurtje vroeger...
3 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-05-04 19:07:53
Dit boek kocht ik vanmorgen voor maar één eurootje!
Ja, er was weer boekenverkoop in het Bergse kerkje en de prijzen varieerden van 0, 25 cent tot 1 euro. Ik ging zodoende weer met een tas vol naar huis en was slechts zes euro kwijt.
Hans Koekoek dus, Renate Dorrestein, Harry Mülisch, Floor Haakman, Marjolein Bastin plus nog een paar gedichtenbundels staan alweer in mijn boekenkast. En echt allemaal in goede staat hoor!
Ook een boek vol kinderliedjes zit erbij en al bladerend vond ik het volgende van Jos Versteegen:
Dreigbrief van een jongen aan de Minister-President
Soms kijk ik naar het jeugdjournaal
Dan staat u daar en wat u zegt
klinkt ingewikkeld, raar, onecht.
Wat spreekt u toch een vreemde taal.
U zegt: 'De feiten zijn concreet,
ziehier de tien-procentskolom,
wij slanken af, wij buigen om
het draagvlak is voldoende breed.'
Ik luister, maar begrijp u niet
dus vraag ik aan het kabinet:
maak snel een nieuwe hinderwet
die moeilijk taalgebruik verbiedt.
Dit briefje is mijn hartekreet.
Ministers staak uw zottenklap
zorg dat ik het journaal weer snap
want anders word ik vals en wreed.
Dan kom ik naar de Tweede Kamer
ik storm naar binnen, grijp de hamer
en ram u midden in 't debat
een keer of tachtig op uw gat:
uw draagvlak is voldoende breed!
En dan vertel ik jullie nu dat dit vers uit 1993 stamt... Twintig jaar oud dus...
Wat is het dan nog actueel hè? 
4 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-05-02 17:50:43
Nou ja zeg... vanmorgen kon ik helemaal niet inloggen op Zeelandnet...
Ze waren zeker bezig met verbeteringswerkzaamheden, want er verschijnen nu allemaal hele kleine lettertjes op mijn scherm...
Maar goed, ik kwam mijn dag toch wel door hoor, want ik moest om half elf bij de tandarts wezen en toen ik buitenkwam moest ik opeens ontzettend plassen. Gelukkig heb ik daar een goed en leuk adresje voor. Even een stukje rechtdoor rijden en ik was bij Intratuin, waar ik, toen ik van mijn plas verlost was, dus nog maar even wat rondslenterde. 't Was weer gezellig druk en er werden alweer veel planten verkocht, maar ik heb me voorgenomen om dat pas volgende week te doen, dus kocht ik alleen een zak potgrond, omdat die toevallig in de aanbieding was. Ja ja... een echte Zeeuwse hoor!
Er stond een mevrouw voor me aan de kassa, die vertelde dat haar afrikaantjes er door de vorst zo zielig bijstonden in de tuin. - Komen die nog wel goed? vroeg ze en de kassamevrouw knikte. - O ja hoor, als het wat warmer wordt, bloeien ze helemaal op!
Nou, ik hield wijselijk mijn mond, maar uit ervaring weet ik dat het niks wordt met gekochte afrikaantjes en vooral niet als ze bijna bevroren zijn.
Zelf heb ik er gezaaid. Volgende week mogen jullie naar buiten, heb ik ze beloofd en dan zullen we ze eens zien hoe ze groeien en bloeien!
Nu kan ik ook al geen plaatjes meer kopiëren... Zeker allemaal vanwege de verbeteringen...
3 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-05-01 09:57:07
Is er een mooiere maand dan mei? Nee, ik vind van niet. Als je nu naar buiten kijkt word je gewoon blij van alles wat je hoort en ziet en daarom schijnt dit ook de maand te wezen dat elke vorm van depressiviteit verdwijnt.
Mei is genoemd naar Maja, de godin van alles wat bloeit en groeit in het voorjaar en van de vruchtbaarheid van de vrouw. De maand wordt daarom ook wel bloei-, bloemen- of Vrouwenmaand genoemd. Mei is de afsluitende maand van de meteorologische lente en de zonnigste van het jaar. Zeker overdag is het vaak warm, maar `s nachts is vorst aan de grond geen uitzondering.
Over de maand mei zijn er heel wat spreuken gemaakt:
Een koude mei, een gouden mei
Onweer in mei maakt de boeren blij
Avonddauw en zon in mei, hooi met karren in de wei
In mei leggen alle vogeltjes een ei
Als het regent in mei, is april voorbij!
Ja, die laatste spreuk is natuurlijk helemaal waar... En nu schiet me opeens te binnen dat wij vroeger als kind altijd in de regen gingen lopen, want daar groeide je van. Dachten we...
,
6 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-04-30 12:53:49
Wat is mijn tuintje toch prachtig groen geworden... en dat op zo'n korte tijd...
Vanmorgen zat ik al heel vroeg voor de televisie, maar niet de hele tijd achter elkaar hoor. Tussen de bedrijven door verzorgde ik mijn katjes, bakte ik een taart, zoog ik de kamers, deed ik de afwas en maakte ik nog wat foto's.
En nu even lunchtijd, net als bij de Koninklijke familie!
4 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-04-29 19:14:44
Tjongejonge... wat is het slapjes bij de weblogs...
Zeker allemaal druk met voorbereidingen treffen voor het Grote Feest. Nee, ik niet hoor. Mijn hoofd staat er niet zo naar en bovendien ben ik niet echt een oranjefan. Natuurlijk gaat morgen de vlag uit en kijk ik even naar de tv. Onze zoon komt dan ook en ik vroeg aan hem of ik misschien iets lekkers voor bij de koffie in huis moest halen.
Als antwoord klopte hij op z'n buik. Nee dus, want hij is bang dat hij te dik wordt van al die lekkere dingen die ik in huis haal. (Valt trouwens best mee hoor...) Maar vanmiddag ging ik even kattenvoer kopen bij Intratuin en kijk, er stond een meisje bij een tafel aan de uitgang met allemaal zakken erop, die ze uitdeelde aan het publiek. Ik kreeg er ook eentje en toen ik even later gluurde wat erin zat, zag ik dit:
Twee oranje tompoezen!
Nou, die komen vast wel op, denken jullie ook niet? En er wordt even niet aan de lijn gedacht. O zo!
5 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-04-29 11:37:52
Nog een beetje duf zit ik hier achter de computer, want gisteren hadden we een familiefeestje.
Dochter was jarig en had voor die gelegenheid een High Beer- en High Wineparty georganiseerd. Van High Tea had ik wel eens gehoord, maar dit was helemaal nieuw voor me en ik moet zeggen dat het heel lekker was. Er werden allemaal verschillende dranken geserveerd en bij ieder glas een lekker hapje.
Ik hield het maar bij twee glazen wijn, want ik weet dat ik heel hard ga zingen als ik meer drink, maar de hapjes gingen er in als koek, hoor.
Vanmorgen lekker tot acht uur geslapen en dat is heel laat voor mij. Vandaar dus dat duffe gevoel in mijn hoofd...
5 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-04-28 10:12:04
In Terneuzen heb ik maar elf jaar gewoond en toch liggen mijn meeste herinneringen daar. Gek, dat die eerste jeugdjaren, je school, je vriendjes en je woonplaats, het langste bij je blijven al word je nog zo oud...
Wij woonden daar vlak bij de Westerschelde en als ik 's morgens als eerste wakker werd, liep ik de brug over om naar het water en de vogels te kijken, bloemen te plukken en kopje te duikelen in het gras. Meestal ging ik alleen, soms samen met mijn vriendinnetje.
Op een keer was ik met Rietje, die niet zo stil van de natuur genoot als ik, maar meer uitbundig. Ze rende van hot naar haar, sprong over elke steen die ze tegenkwam en dat waren er heel wat. Maar op een keer zag ze toch iets aan de kant van het water liggen dat mij ontgaan was. Een ei!
Het was gescheurd en daardoor kon je zien dat er een vogeltje met plakkerige veertjes in zat. Natuurlijk was het al lang dood, maar wij wisten dat niet en maakten ruzie wie het mee naar huis mocht nemen.
'Ik natuurlijk!' riep Rietje uit, 'want ik heb het gevonden!' En aldus geschiedde, zeer tegen mijn zin en ik nam me dan ook voor om nooit meer met haar om te gaan. Natuurlijk hield ik dat niet lang vol, want zij stond gewoon de volgende dag weer bij ons op de stoep, met het ei in haar hand. 'Hier, het is voor jou!'
O, wat was ik daar blij om en ik legde het meteen op mijn kamer, bovenop de kast, met het raam open, zodat het vogeltje gelijk weg kon vliegen als het uit het ei gekropen was.
Helaas, het enige wat er gebeurde was, dat het er ontzettend ging stinken en dat mijn moeder ging zoeken en het ei vond. Nou, toen ik die dag uit school kwam, kreeg ik er flink van langs en toen ik dat aan Rietje vertelde zei ze heel laconiek: 'ja, waarom denk je dat ik het aan jou gaf? Omdat mijn vader al zei dat het stonk toen ík ermee thuiskwam!'
5 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-04-27 19:08:15
Twee kikkertjes heb ik gered
de ene groen en bij de ander
overheerste het bruin.
De eerste zei kwak, de tweede
kwaak, maar ze bedoelden
precies hetzelfde:
Laat me los, akelige kat!
Verder piepten ze schril
en door merg en been
zoals alleen dieren in doodsnood
dat kunnen laten horen.
De groene had hij eerst te pakken,
maar toen ik in mijn
handen klapte, liet hij los.
Hup, de emmer in en naar
de dichtstbijzijnde sloot.
Thuisgekomen werd alles
herhaald in een andere kleur.
Morgen
kijk ik
de andere kant op.
De tekst heb ik al 'ns eerder geplaatst, maar de gebeurtenis herhaalde zich vandaag alweer...
2 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-04-26 13:25:45
Tjongejonge, wat een heerlijk voorjaarsbuitje! Je ziet het gras ervan groeien en de bomen staan er nu zo schitterend groen bij... En dan de vrouwenmantel, waar de druppels zo prachtig bovenop blijven liggen... 't Zijn nét pareltjes!
Vanmorgen toen ik opstond was het nog droog, dus ik had alweer een paar tuinklusjes in mijn hoofd, maar toen het ging regenen, heb ik ze er gelijk uitgegooid en plaats gemaakt voor bezigheden binnenshuis.
Nou, dat was ook nodig hoor en ik ga hier maar niet opnoemen wat ik allemaal gedaan heb, maar als ik aan het poetsen ben, moet ik altijd aan mijn moeder denken, die zo keurig netjes was en waarbij je gerust van de grond kon eten, mocht je daar zin in hebben. En aan mijn vader, die een hekel aan 'vule vuuven' had en dan zie ik weer voor me hoe ze mij, toen ik nog thuis woonde, zo hoofdschuddend bekeken als ze me met een boek op schoot zagen zitten. In koor riepen ze dan uit: 'kind toch, wat moet er van joe terechtkommen?'
Nou, 't is gelukkig helemaal goed gekomen hoor! Toen ik nog werkte had ik hulp en nu maak ik de boel gewoon zelf schoon.
Maar dan alléén als het regent natuurlijk!
4 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-04-25 17:16:10
Ja hoor, dit ouwetje is vandaag flink verwend door de groepen 7 en 8 van onze plaatselijke basisschool.
Om tien uur werden we al van huis gehaald en opgewacht met een heerlijk kopje koffie. Daarna moesten we spelletjes doen. Nou, jullie weten wel dat ik absoluut geen spelletjesmens ben, dus bakte ik er niks van, behalve bij het bowlen, waar ik dus (per ongeluk) alle kegels in één keer omgooide, zodat ik dus op een flink applaus onthaald werd.
Nou, het eten was ook uit de kunst hoor. Als voorafje kregen we een pizza, als hoofdgerecht friet met sla en kipsaté en daarna nog een heerlijk ijsje. Er stond zelfs nog een glaasje advocaat klaar voor degenen die nog een gaatje over hadden... Maar ik heb het niet genomen. Ik zal propvol.
Als afsluiting kregen we nog een concert. Een paar Koningsliederen werden voor ons gezongen en om 2 uur was het afgelopen en mochten we naar huis.
Zonder op te ruimen of af te wassen, dus... wat wil een bejaarde nog meer? 
7 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-04-24 19:05:54
Ja hoor, 't is voorjaar, dus de slakken kruipen weer rond...
Maar de zanglijsters zitten in de boom op ze te wachten! Als ze er eentje zien, vliegen ze erop af en pakken de rand van het huisje met hun snavel beet. Ik zag het gebeuren en ik dacht: - oei, zou de slak dat voelen en zou hij nu wel weten dat zijn laatste minuten aangebroken zijn? Vast wel, hoor en dat lijkt me nou niet echt prettig voor het diertje...
De lijster sloeg de slak vervolgens met grote kracht tegen een steen, het huisje glipte uit zijn bek, maar hij pakte het meteen weer op. Eerst ramde de ene kant tegen de steen en dan de andere. Er braken stukken van het huisje af en de lijster kon toen al een gedeelte van de slak verorberen. Dan beukte hij het laatste deel tegen de steen en zo werd de rest ook opgepeuzeld.
Nu zit hij weer in de boom en wacht tot hij weer iets voorbij ziet kruipen. Nou, van mij mag het hoor. 
Hoef ik deze rommel gelukkig niet aan te schaffen!
6 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-04-24 10:55:47
Ja, nu hoor ik echt bij de bejaarden, hoor...
Ik realiseerde het me niet eens, maar van de week kwam er een meisje langs met een uitnodiging en daarop stond dat ik morgen op de basisschool mag komen eten.
Ja zeg. dat is een leuk leerlingeninitiatief en alle inwoners van het bejaardentehuis waren uitgenodigd, maar die hadden geen zin. 'Dus gaan we nu de andere bejaarden maar langs,' verklaarde het meisje en kijk zo kwam ze bij mij!
Ik wilde eerst nog zeggen dat ik me absoluut niet oud voel, maar dat vond ik een beetje flauw. Het is zo lief van die kinderen... Ze koken zelf en dan doen ze eerst ook nog spelletjes met ons voor we aan tafel gaan. Zelfs de afwas mogen we laten staan, is dat niet geweldig?
Nou, ik ga morgen lekker genieten van mijn ouderdom, hoor. Eerst vandaag nog even een stukje tuin omspitten...
4 reacties | reageren
Geplaatst op: 2013-04-23 20:02:45
Tjonge, wat gaat het toch snel in de natuur. Vorige week was ons diekje nog helemaal kaal en moet je nu eens kijken...
En dat is natuurlijk precies naar ons Swiepje z'n zin!
En zie mij hier eens achter de computer zitten... Haar in de war, gebroken nagels en moddervegen op m'n gezicht. Ja, 't is echt voorjaar hoor!
Ik ga nu eerst maar eens richting badkamer. Me wat opknappen!
1 reactie | reageren
