Stevensluis

Het blijkt inderdaad Stevensluis te zijn. De spelling die Jopie aangaf is de juiste. Of het nu 'de sluis van Steven' of dat hij naar de boeg van een schip genoemd is blijft mij voorlopig nog duister, maar zodra ik het weet zal ik het hier in deze kolommen vermelden.

0 reacties | reageren

Stevenssluis (moet dat nou met dubbel 's' of niet? ik zal toch eens op het bordje kijken) is een uitstekende plaats om te fotograferen, fraaie natuur en heerlijk rustig. Je kunt je daar als model rustig aan- en uitkleden, zonder door voorbijgangers gestoord te worden.

Het enige naadel zijn de teken. Maar ja, dat is in bijna alle bosgebieden hier op het eiland. En niet alleen daar, overal waar maar wat herten of iets dergelijks rondlopen, daar zit het er vol van. Ik had er een poosje ook zo eentje op mijn lichaam, net op mijn heup. Tekentang gekocht, want ik kon er pas eentje vinden toen ik net de nieuwe gekocht had en laten verwijderen.

Dit leuke plaatje van een vrouw maakte ik even tussen de opnamen door. Best leuk, zo'n toevallig snapshot. Je ziet maar, ook tijdens rustpauzes dien je altijd attent te blijven.

2 reacties | reageren

Het is de laatste tijd niet zo erg druk geweest op dit weblog. Daar is een eenvoudige reden voor: ik had er geen zin in met dat warme weer. dus geen excuses, gewoon geen zin.

Anderzijds is het werk wel gewoon doorgegaan. Meestal 's morgens vanaf een uur of vijf tot het te warm werd achter het glas in de volle zon en het licht mijn monitorbeeld bijna niet te bekijken maakte. De werk houdt helaas geen rekening met de warmte. Toch komen er mooie plaatjes uit voort. Kijk maar eens hiernaast.

Is het geen plaatje?

2 reacties | reageren

Fietsen

Vandaag gehoord van Maarten Ducrot, onze Zeeuw, reporter bij het televisieverslag van de etappe van de Tour de France: "Daar gaat Maarten Tjalingii, de vlees geworden vegetariër".

Het blad "Onze taal"stond deze keer al een en ander over zijn bloemrijk taalgebruik, maar dit vind ik tot nog toe zijn beste vondst.

0 reacties | reageren

Gisteren gehoord in de supermarkt: "Waar staat de Spa-light?"

3 reacties | reageren

Dat onze zuiderburen een sappig taaltje gebruiken, dat mag bekend worden verondersteld. Veel van deze woorden zijn een letterlijke vertaling van een oorspronkelijke Franse term, zoals "rondpunt" voor een rotonde. Soms drijft men de vertaalwoede van Franse woorden echter wel eens zover, dat het in Nedelandse oren op zijn zachtst gezegd een beetje vreemd klinkt.

Een verzameling van Vlaamse opschriften op straat is vastgelegd door Peter Tomesen uit Breda, de "taalfotograaf". Zijn website: http://www.taalfotos.nl/

Een vermakelijke verzameling voor Nederlanders!

1 reactie | reageren

Een aantal dagen geleden kwam ik weer in de gelegenheid om een model te fotograferen, dat ik jaren geleden ook al eens gefotografeerd had.

Het is een leuk serietje geworden; zij is ook nog steeds even mooi, eigenlijk mooier dan toen ze zeventien jaar was.

In tegenstelling tot wat ik normaal doe, is dit een keertje een foto waarbij ik in plaats van kort licht lang licht gebruikt heb. Ik weet niet waarom, maar het beviel mij gewoon beter.

1 reactie | reageren

Panorama

Vandaag las ik in de krant, dat vier Zeeuwse steden te bekijken zijn via een virtueel panorama, Goes, Vlissingen, Middelburg en ook Zierikzee.

Nou, direct de URL ingeklopt en ja hoor, mijn winkeltje komt er ook in voor. Waarschijnlijk uit commerciële redenen de buurman/vrouw (om gendercorrect te blijven: het buurmens), maar toch, mijn winkeltje staat er keurig op! De man met de rode trui loopt er net voorbij.

Omdat U natuurlijk ook wel eens wil kijken waar die beroemde fotograaf nou eigenlijk werkt en woont: http://www.zierikzeetoer.nl/panoramas/n/nieuwe-bogerdstraat-24?from=74154&h=-108.53999999999999&v=1.17&cat=60524&sub=0 

U zult misschien wel even geduld moeten hebben tot het beeld rondom gaat draaien.

2 reacties | reageren

scheidsrechter

Gisteren zat ik even uit te rusten en zette de TV aan op de BBC om naar Wimbledon te kijken. Ik ben vergeten welke partij het was, maar wat mij wel opviel was dit: bij elke keer dat de 'hawkeye', de electronische scheidsrechter, aangezet werd, verzuchte de commentator, dat zoiets om onbegrijpelijke redenen niet gebruikt werd bij de 'England defeat'.

Dat de scheidsrechterlijke dwaling die bij Engeland-Duitsland voetbalwedstrijd zo'n grote impact heeft gehad, dat een hele natie daardoor van de leg geraakt is, dat verwondert mij een beetje. Kom op, het is maar een spelletje voor miljonairs!

Alhoewel, ze zouden wel dat eigenzinnige fossiel bij de Fifa een keertje op moeten ruimen. Sepp Blatter, go home!

1 reactie | reageren

Intussen gaat het werk voor klanten gewoon door. Het feit, dat ik een goed jaar geleden, vlak voor het overlijden van mijn vrouw, aankondigde te zullen stoppen heeft geen goed gedaan aan het aantal klanten, net als een verbouwing van een half jaar, maar langzamerhand weet men de weg toch weer aardig te vinden.

Zoals dit meisje. Haar ouders hadden een foto laten maken van haar en haar kleine broertje waarbij het serene gezichtje van haar mij al opgevallen was. Ik heb haar gevraagd nog even te gaan zitten en toen heb ik deze foto gemaakt.

Ik ben hier erg gelukkig mee. het licht valt in mijn nieuwe studio precies zoals ik het voorzien had en benadrukt de -nogmaals- uiterst serene blik waarmee zij de wereld inkijkt. De foto hangt nu al weer een aantal dagen in mijn etalage en trekt relatief veel belangstelling. Blijkbaar ben ik niet de enige die deze foto erg fraai vind,

2 reacties | reageren

Zonnescherm

Door het raam in de schuur viel wat licht binnen. erg fraai! Maar wat het geheel nog fraaier maakte, was het oranje zonnescherm van het huis aan de overkant, waar de zon vol op stond. Daardoor werd een oranjeachtig licht door het raam naar binnen geworpen, wat een fantatische sfeer creëerde.

Natuurlijk laat je zo'n buitenkansje niet aan je voorbijgaan. En als je dan Leen Koper heet, dan laat je iedereen meegenieten van zoiets moois. Vandaar dat dit een plekje op mijn blog ruimschoots verdient!

1 reactie | reageren

Gisteren hadden we een gezellige bijeenkomst van een aantal fotografen. Even het werk aan de kant en onder het genot van een hapje en een drankje eens gezellig bijkletsen over de laatste ontwikkelingen binnen het vak.

Jammer, dat de gastheer bij deze bijeenkomst 's morgens plotseling onwel werd en na een plotseling doktersbezoek voor de rest van de dag rust moest houden. Het was een domper op de dag, al wilde hij nadrukkelijk, dat de festiviteiten doorgang zouden vinden.

Een tiental fotografen met aanhang en een model hebben desondanks toch een uitermate nuttige en aangename dag beleefd. Dat het ook tot fraaie plaatjes gekomen is, ondanks het drukke overleg dat plaatsvond, mag wel blijken uit bijgaande foto die ik gemaakt heb in de schuur van de gastheer. Net een oude meester!

1 reactie | reageren

Vandaag weer een 'normaal' plaatje van mijn inmiddels beroemde nichtje. Ik heb haar vandaag aan de telefoon gehad en een afspraak gemaakt voor wanneer ze hier eens zal komen kijken naar het resultaat van mijn pogen.

Ik hoop alleen, dat ik tegen die tijd mijn TV iets bijgeregeld heb, want nu staat hij veel te helder en contrastrijk voor het goed bekijken van mijn werk. Dat verkoopt wel beter, maar het is niet eerlijk naar mijn klanten toe. Bovendien, je kijkt naar een TV waarbij het beeldscherm licht uitstraalt, hetgeen heel iets anders is als een foto die je bij daglicht bekijkt. Die straalt namelijk geen licht uit!

2 reacties | reageren

Het is al weer enige dagen, dat dit blog niet is bijgewerkt. De reden hiervoor is dat ik het ontzettend druk heb gehad met allerlei zaken die helaas niets met fotografie te maken hebben.

Maar vandaag heb ik een klein gaatje gevonden om mijn etalage -die ook al schandelijk achter liep- te voorzien van een nieuwe foto. Het is een plaatje uit de serie van mijn nichtje Marjon dat op het moment mijn etalageruiten siert.

Dus toch in een keer twee partijen tevreden gesteld. U met het bijwerken van mijn blog en de toevallige passant met een nieuwe foto in mijn etalage.

0 reacties | reageren

Ik heb een hele tijd in de 'piepzak' gezeten: een aantal bestanden bleek niet vanaf mijn geheugenkaart ingelezen te zijn of bleek verminkt op mijn computer terecht gekomen te zijn. Zowel een aantal foto's uit de trouwreporatge van mijn nicht als een aantal opnamen die ik van een model gemaakt had.

Nou, dan knijp je hem flink, dat kan ik U verzekeren. Ik heb er een aantal nachten gewoon slecht van geslapen. Gelukkig had ik de geheugenkaartjes niet gewist en door een briljante ingeving een paar dagen geleden heb ik de opnamen allemaal kunnen redden. Alleen, ik weet niet meer hoe ik het gedaan heb, dus als het een volgende keer voorkomt, dat ik mijn bestanden niet kan openen, dan zal ik weer op zo'n 'briljante ingeving' moeten wachten.

Ik heb intussen mijn opnamen dusdanig ver uitgewekt, dat ik ze met een gerust hart aan mijn nichtje kan laten zien, die zo te horen, van haar huwelijksreis naar Bali weer teruggekeerd schijnt te zijn in de normale dagelijkse routine. Van het model treft U hier vast een plaatje aan.

2 reacties | reageren

Deze dag heb ik als 'een beer' geewrkt om de trouwreportage van mijn nicht -en haar man natuurlijk- maar aan beetje klaar te krijgen. Kleurcorrecties, verwijderen van mensen in de achtergrond, verwijderen van lantaarnpalen en verkeersborden en wat dies meer zij.

Over een week komen ze weer thuis, dus de laatste dagen is er hard gewerkt om alles een beetje toonbaar te maken op het scherm. Dat was deze keer extra moeilijk, omdat mijn kaartlezer niet goed gewerkt heeft; precies de opnamen die ik het hardste nodig had ontbraken maar met veel moeite heb ik alles weer rond gekregen. Gelukkig had ik mijn kaarten nog niet gewist!

4 reacties | reageren

Een stukje bij een plaatje dat zo ontleend lijkt te zijn aan de schilders van de Pre Raphaelite beweging die in Engeland nogal populair was rond de vorige eeuwwisseling.

Deze schilders waren uiterst romantisch, net als ik trouwens, maar dat ter zijde, en schilderden vooral vrouwen in lange, kostbare gewaden die de vage herinneringen opriepen aan de afbeeldingen uit de getijdeboeken uit de middeleeuwen. Een uiterst fraaie stroming, vind ik, maar ook eentje die nooit lang stand kon houden,

Nu dus even teruggrijpen op het verleden door middel van de fotografie.  Per slot van rekening ligt in het verleden de toekomst verborgen...

1 reactie | reageren

taal

Een leuk artikel over taalvervuiling door autoriteiten kwam ik hier tegen: http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=O82R2RRM

En nou niet denken dat zoiets alleen in België kan gebeuren, ook in Nederland kennen we dit verschijnsel maar al te goed, zij het, dat wij geen franssprekenden een nederlandse tekst laten schrijven.

0 reacties | reageren

Nog even een plaatje van afgelopen weekend.

Een model met een eigen inbreng; dat is iets wat je niet zo vaak tegenkomt. Meestal moet alle input van mij komen. Logisch, want ik zie met mijn camera hoe de opname moet worden. Nu echter kwam zij ook met ideeën, waardevolle ideeën die ik zo kon aanpassen. Poseren kon zij uitstekend, vooral door haar tomeloze inzet en haar klassieke balletopleiding.

Zo'n balletopleiding is voor een fotograaf een "fundgrube", zoals de Duitsers zeggen. Een bijna onuitputtelijke bron van inspiratie, want in het klassieke ballet gelden vaak dezelfde regels als voor het poseren in de fotografie. Nog even het licht bijregelen, de pose iets aanpassen en klaar is de foto

1 reactie | reageren

Het was vandaag een druilerige dag, echt weer om de toeristen van het eiland te jagen, terug naar Rotterdam en Duitsland. Ik had hen wel een langer verblijf op het eiland gewenst, maar de weergoden hadden in  hun wijsheid goden eigen, anders beslist.

Was ik even blij, dat ik een model had om te fotograferen voor vandaag. Zo had ik toch nog iets nuttigs te doen om met het aangename te verenigen. En goed en aangenaam was ze! Wat kon die meid goed poseren, echt fabelachtig. Het eerste resultaat staat nu dus al op mijjn weblog, er zullen beslist een aantal andere volgen. Reken daar maar op. En, in de nabije toekomst ga ik haar nog veel vaker fotograferen. Het eerste goede idee kwam al op, terwijl zij wegreed op weg naar huis.

En intussen heb ik al veel meer ideetjes gekregen!

0 reacties | reageren

Nog even iets in verband met het smakeloze voorgaande artikel. Chris wees mij op een artikel waarin beschreven staat dat Utrecht dit probleem te lijf gaat met een stoeptegel waarop staat: "Een beetje baas ruimt op!" met een passende illustratie.

Een dergelijke actie vondt zo'n vijftig jaar geleden ook plaats in de gemeente Velsen waar ik woonde. Daar had men een afbeelding van een hond die zijn behoefte deed met de tekst: "Aktie Kakkietrap". Of het veel geholpen heeft?

Van veel eigenaren hoor je de opmerking: "Maar ik betaal toch hondenbelasting", alsof dat een recht verschaft onbeperkt op straat te schijten. Ik betaal inkomstenbelasting, maar als er bij mij iets uit moet, dat mij belast krijg ik prompt een bekeuring voor wildplassen! (Om maar niet te denken aan "wildkakken")

Deze keer vanzelfsprekend geen foto.

4 reacties | reageren

De verkiezingen naderen, getuige hetgeen de televisie tot vervelens toe uitzendt.

Vanmorgen, heel vroeg dacht ik er eventjes aan. Gelukkig heb ik mijn keus al bepaald. Maar vanmorgen, heel vroeg, zoals ik al zei, werd ik er weer hardhandig aan herinnerd: waarom hebben we eigenlijk wel een Partij voor de Dieren en geen enkele Partij tegen de Hondepoep?

Lijkt mij een hogere prioriteit te hebben. Zeker vanmorgen. Heel vroeg. Dus heb ik maar een mooie, treffende en kleurige, niet ruikende illustratie geplukt van het internet.

1 reactie | reageren

Nog even, op de valreep van een nieuwe dag een plaatje van Marjon en Rob; er zijn er nog genoeg, dus de komende dagen zult U op nog veel meer van deze plaatjes vergast worden.

Bovendien, het is mijn "schoonnichtje". En die is het zeker waard om gezien te worden. Het leuke van een log is nou eenmaal, dat je zelf bepaalt wat er op kunt. Dus of U het nou leuk vindt of niet, U zult het er mee moeten doen.

Zo kunnen ze in het verre Maleisië (waar een mens zin in heeft, zóveel uren vliegen) toch vast een beetje voorgenieten van de reportage.

3 reacties | reageren

Het is niet alleen mijn "lievelingsschoonichtje", maar ze is ook verschrikkelijk mooi! Dat blijkt wel uit deze foto, ik zou er bijna een beetje verliefd op worden, maar ja, het leeftijdsverschil is nogal groot en, veel belangrijker, ze is pas getrouwd.

Een deel van de buitenfoto´s waar een fotograaf zich pas echt kan bewijzen, is gemaakt in het park Velserbeek. een ideale locatie voor een bruidsfotograaf. Beiden hebben wij, zij het met een behoorlijk aantal jaren verschil, in deze locatie een deel van onze jeugd doorgebracht.

Let U eens even op de manier waarop haar jurk ligt. keurig een draai er in om haar slanke figuur te benadrukken en net zó uitgespreid, dat het wit keurig wit blijft en niet een uitgevreten wit wordt zonder enige doortekening. Heerlijk, daar gaat je fotografenhart van juichen!

1 reactie | reageren

Het was me het dagje wel. Mijn nichtje trouwde gisteren en ik zou de reportage maken. Wat wil je, met zo'n oom, leuker is er niet.

Ja, wel voor het nichtje, maar niet voor de oom. Die stond onder zware druk. Voor je familie, nou ja, schoonfamilie dan, mag je niet falen, nergens in. Alleen, het was in de randstad, een plaats waar ik normaal nagenoeg alle reportages weiger vanwege parkeerproblemen.

Maar ja, wat kun je nu je liefste nichtje nou weigeren? Een schat van een meid. Daar neem je zelfs de terugreis van Ouderkerk aan de Amstel voor lief, zelfs wanneer overal aan de weg gewerkt wordt. Om half elf vertrekken en om half twee pas thuis.

Maar de schoonfamilie kan rustig slapen; alles is gelukt.

4 reacties | reageren

zeilmeisje

Onlangs was ik op bezoek bij Galerie Kos -weer even bij de fantastische foto's van Vincent O'Byrne kijken- en daar waren ook een paar mensen op bezoek die heerlijk met taal konden spelen.

Door een toevallige gebeurtenis waren ze weer eens met het woord "zeilmeisje" geconfronteerd, ons allen welbekend, en waren ze soortgelijke merkwaardige naamcombinaties gaan zoeken. Zo waren ze op de naam "Damschreeuwer" gekomen en zochten naar meer.

Ik kon hen helpen met "Paardenfluisteraar" en de in Engeland aangespoelde "Pianoman". Ongetwijfeld moeten er meer van dit soort combinaties zijn die maar op een persoon slaan en zo'n merkwaardig samengaan van woorden vertonen.

Nou weet ik, dat dit blog goed gelezen wordt. Er zullen vast wel lezers zijn die mij aan een paar nieuwe kunnen helpen. Wie helpt mij verder?

6 reacties | reageren

buisvervuiling

De jaarlijkse ellende is weer over ons uitgebarsten: het songfestival! Een grote hoop infantiel gedoe van mensen die volkomen belachelijk aangekleed zijn en zo ontzettend dom lijken te zijn, dat ze dat niet eens zelf beseffen.

Ik sta iedere keer weer versteld hoe men het versiert om zo'n stortvloed van de meest achterlijke liedjes in zo'n overdreven decor op ons los te laten. Het gittert, glimt en zelfs de meest geavanceerde cameratechnieken die beter onontdekt hadden kunnen blijven, kunnen de uiterst matige kwaliteit van de liedjes nog steeds niet verhullen.

Alleen Rusland was tot nog toe een beetje om aan te horen, de rest valt onder de noemer "Vuinisman, kan deze rommel ook mee?"  Alleen schijnt de vaderlandse commentaargever het daar niet mee eens te zijn.

Nou, morgen zal Sieneke en haar draaiorgeltje haar shalalie zonder mijn steun moeten doen. Deze avond heb ik het geluid van de TV op de achtergrond gehad en zo nu en dan een blik er op geworpen, maar volgende avonden zal deze liedjestroep het zonder mij moeten doen. Mijn innige deelneming met de deelnemers.

0 reacties | reageren

Belevenis!

Ik heb vandaag mijn demonstratiemateriaal verder herzien. Liet ik voorheen de foto's die ik gemaakt had op mijn monitor zien, dat gaat nu heel anders worden. Het is nog in een "ontdekkingsstadium" voor mij, maar ik heb het bij een collega gezien en nu moet het hier ook maar eens gaan gebeuren.

Gebeuren? Wat dan? Nou, ik ben van plan mijn klanten een volledige diashow van e gemaakte foto's voor te schotelen op mijn monsterlijk grote 52 inch TV, die speciaal daarvoor is aangeschaft. Die prijkt nu in mijn huiskamer samen met een mediacenter, wat dat ook mag zijn. Vandaag zijn daar twee geluidsboxen van onberispelijke kwaliteit bijgekomen, zodat ik, zoals dat tegenwoordig aangekondigd wordt, een "totaalbeleving" aan de klanten verschaffen ga. Voor die "beleving" (sorry, ik moet steeds lachen als ik het woord intik), dus voor die beleving, daarvoor moet ik nog wel het nodige onder de knie krijgen, maar de eerste twee viewings op deze monsterlijk grote TV liepen al redelijk. En ik heb goede hoop, dat het mij binnen een half jaar helemaal lukken gaat.

En dan gaan we wat beleven!

3 reacties | reageren

"Verhuizen kost beddestro," luidt een oude wijsheid.

En inderdaad, een hoop beddestro. Hier dan in de vorm van fotolijstjes. Normaal gesproken materiaal om te verkopen, maar nu er door de verhuizing nogal wat lijstjes licht beschadigd zijn, allemaal te geef, een hele mand vol!

Nu het merkwaardige: niemand neemt ze mee, helemaal niemand heeft belangstelling voor iets wat gratis is. Ik heb een mand vol op de stoep gezet, maar die lijkt wel vol te blijven.

Ik denk, dat ik vanmiddag het bordje "Gratis" maar weg ga halen en zal vervangen door een bordje "Een euro!" Waarschijnlijk zijn ze dan in een keer verdwenen, tenminste, dat zou gaan gebeuren volgens een collega die het (waarschijnlijk) weten kan. Men wil namelijk blijkbaar niks gratis hebben, men wil alleen maar een koopje en gratis heeft dus geen waarde.

0 reacties | reageren

single

"Oudere vrouwen (50-plus) die alleen door het leven moeten zullen in veel gevallen kunnen rekenen op blikken van meelij, maar dit blijkt lang niet altijd nodig. Uit onderzoek is namelijk gebleken dat een groot deel van deze groep gelukkiger is dan ooit."

Nou, daar ben ik dan mooi klaar mee. Dan heb ik een vrouw nodig, dan blijken die tantes helemaal alleen al gelukkig te zijn. Maar, even verderop staat in het artikel de volgende tekst:

"Al met al noemt een kwart van de 50-plus vrouwen hun huidige leventje als gelukkigste tijd ooit. Helaas, zo stelde het ministerie vast, beschikt een kwart van deze groep niet over een pensioenplan en zou de euforie dus van relatief korte duur kunnen zijn."

Zo, er is dus nog even hoop voor me. Maar ja, zoals u ziet, ze worden pas na hun 65e weer geïnteresseerd in alleenstaande mannen als ik. Nog een drietal jaren wachten dus en dan vliegen ze als gebraden duiven in mijn  mond. Ik verheug mij nu er al vast op!

0 reacties | reageren