Ut zunnetje

De brugwachter

het werk is niet zo moeilijk

en zo stug

als dat we dachten

je loopt gewoon

een keertje naar de brug

en dan maar wachten

Gemaakt door de stadsdichter van Tilburg, Frank van Pamelen

 De pot is  leeggegeten!  Ze lustten er wel pap van. Eigenlijk heb ik pas voor het eerst zo'n dingetje hangen, gekregen van een buurvrouw. Af en toe kwamen er ook grotere vogels, de merel ook best bedreven al fladdervliegend wat uit de pot te kapen... De pot lag ook al twee keer op de grond, hij was niet van glas, er zat nog een rest in. Ik heb het op een zwaardere steen gesmeerd en die er in gedaan.

Gisteren kwam er een grote pottelikker... het fototoestel lag op tafel en hij is dus vastgelegd. Mischien ga ik nog een potje kopen, het hangt wat van het weer af.

Ik denk niet dat je er eindeloos mee moet door gaan.

Anders krijgen we een generatie koolmezen die de kost niet meer willen verdienen die lui worden en alleen maar aan willen schuiven...

We hopen natuurlijk dat ze verstandiger zijn dan mensen... maar of dat zo is...

Waarschijnlijk is alle vlees zwak...

Oosterschelde

geknot ligt ze daar

mijn rivier, grootser nu

haar bochten buigen zacht

haar woestheid getemd

hoge punten bepalen uitstekend

mijn verbond met de overkant

in deze weidsheid wachtend

rustig is haar ritme

stil verglijden zeilen

spint een aker als een poes

geknot ligt ze daar

mijn rivier, grootser nu

haar kleuren vervloeien

met het uur van de dag

gevangen in het groen van algen

leven scheppende schalen

huizen in vast verklit wier

dijken beteugelen haar toom

grijs basalt vangt de vogelveer

een meeuw vecht Japans

op het scherp van de snede

de scholekster tepiet-tepiet

op het schor van de keel

geknot ligt ze daar

mijn rivier, grootser nu

Fotografie van gisteren. Het mandarijn eendje zat op een mooi plekje waar hij zich goed liet fotograferen. Hij is er nog steeds. Nog geen vrouwtje. Maakte wel avances bij een gewoon eendje , die vond het niks en was weg… De aalscholver op het eilandje daar tegenover, die heeft daar alles zo te zien onder gescheten. De knotwilgen mooi gesnoeid en de paadjes door de gemeentetuin van nieuwe houtsnippers voorzien.

Alles klaar voor de lente.

Laat maar komen!

Ik moet een beetje terug grijpen op fotografie van eerder. Opzich is dat niet erg, ik heb genoeg. Deze foto is van 2009, de kunstroute in Wemeldinge. De maker van het beeld is niet genoteerd, hopelijk is hij/zij niet verbolgen dat ik het hier plaats, anders maar even een reactie.

Het is prachtig gemaakt. Het lichaam daar gaat het om, het hoofd is er niet. Het is veel gedaan in de beeldhouwkunst. Of er een gedachte achter zit dat weet ik eigenlijk niet, ik zou daar eens naar moeten zoeken. Bij het bekijken van deze opnamen viel me op dat het in een mooi contrast stond met de zonnebloemen waartegen het geplaatst was. Bewust gekozen, ik moet het antwoord schuldig blijven.

Voor mij heeft het wel die werking. Een torso waar het gaat om het lichaam en een bloem waarbij het voornamelijk gaat om het prachtige bloemhoofd.

Daarom gaf ik de foto de ondertitel mee” Schoonheid van lichaam en schoonheid van het hoofd.”

Door de eeuwen heen heeft het plaatsen van door de mens gemaakte kunst in een natuurlijke omgeving plaats gevonden. Denk aan de Boboli tuinen in Florence en de tuinen van Versailles. Allereerst in het groot. Nu veel meer in het klein met de vele exposities die gehouden worden in kleine stadstuinen.

Ik kom er graag en hoop er weer een aantal te bezoeken in 2013.

Ik heb even niet zo veel zin om veel achter de computer te zitten.

Vanmorgen ben ik voor de fietstest gegaan naar het Cardio centrum. Er heeft geen fietstest plaats gevonden na een ECG in rust heeft de dokter wat onderzoek gedaan en bloeddruk gemeten, die was erg hoog boven druk van 240 mm!  Daarmee laat ik je niet fietsen was zijn uitspraak. Kreeg toen een Echocardografie waarbij men kan zien of de hartkleppen goed functioneren en de pompfunctie van de hartkamers goed is.

Dat was niet verontrustend gelukkig, maar het zegt nog niks over waar de hoge bloeddruk vandaan komt. Nu krijg ik twee extra medicijnen voor drie weken. En dan terugkomen en misschien wel fietsen.

Ik ben toch blij dat ik hier terecht kon komen en wat eerder dan eerst want bij de ander post zou zo’n echo weer niet kunnen.

 We houden ons gewoon lekker rustig met de Pasen geen gereis naar vrienden . Een goed boek en als het lekker weer is beetje wandelen.

Eergisteren ging dat goed, gisteren weer niet. Nu ga ik het strakjes weer eens proberen een uurtje buiten. Het lijkt er op dat het zonnetje ons weer verlaten heeft de lucht egaal grijs hier.

De lente laat nog steeds te wensen over!

 Ik heb vanmorgen wat geslepen aan het gedicht dat ik jaren geleden eens maakte. Ik denk dat ik het nooit eerder geplaatst heb op een weblog van mij. In ieder geval is het nu wat anders geworden en meer naar mijn zin.

Locomotiefje

Het oude locomotiefje zit nog vol vuur

hij tjoekt en blaast op zijn gemak door de Bevelandse Zak

en zit je in het pluche of op een houten bank,

door een geopend raam krijg je ook nog eens

die ouderwetse kolenstank!

Hij tjoekt en blaast door de oude boomgaard

langs de lapjes rijpend graan,

en meidoorn omzoomd weitje

waar wat roodbonten staan.

Wat extra kolen op de vuurkist

geeft hem een nieuwe boost

geolied draait de aandrijfstang zijn rondjes

drijft zo de wielen aan,

de stoker, hangend uit het raampje, hoest.

Bij een overweg zo lijkt het, of we niet verder gaan

maar de machinist met zijn schijfje

geeft het treintje weer vrijbaan.

Het oude locomotiefje zit nog vol vuur

een ritje nostalgie van zeker meer dan een uur!

Met negatieven bezig geweest. Ik geloof mijn eigen ogen niet.. Was ik dat? Ik probeer aan de hand van de brillen de leeftijd te schatten... Ik kom er niet uit maar misschien komt het jaartal na verder rommelen in albums toch nog eens.   Wel weet ik dat ik deze zelf maakte vanaf statief en met een fotolamp. Ook weet ik dat ik portretfotografie moeilijk vind. Je moet ook veel spul hebben om het mooi te krijgen. Lampen refelektieschermen achtergronden. Die had ik niet was allemaal te duur.

 Ik denk dat ik nu maar even geen foto vanmezelf moet maken... vandaag behandeld met vloeibare stikstof in het gezicht en in de hals.. Sjonge wat een ei, die dermatoloog, een klein stipje behandelde hij, en heb een grote blaar nu daar, even verder een grote vlek weer helemaal niet behandeld en die is veel lelijker...

 Ik had een soort uitslag bij mijn wenkbrouw en bij mijn oor. Nou zou dat toch van de zon komen en moet gaan smeren met factor 50. Ik weet het niet.. mijn vader had ook van die vlekken. Tegenwoordig zijn ze zo bang dat het kwaadaardig wordt... over een jaartje weer terug komen.  Ja, de dermatoloog moet ook leven...

 Een fijne avond voor de lezers!

 De foto was een deel van een stronk van een boom die was blijven staan na het opruimen van de appelboomgaard in de Hollandse Hoeve.  Een afgevallen tak ook blijven liggen had vele kleine elfenbankjes. Ik nam een klein stukje mee naar huis met wat mooie paddenstoeltjes. Voor even staat het op een tafeltje. Er was een mevrouw, ze vertelde dat ze stukken hout meegenomen had om hout te snijden. Het moet wel heel lang liggen voor dat kan... jaren... Leuk gesprek... ze had ook met speksteen gewerkt en cursus gevolgd. Dat wil ik ook nog eens doen, heb nog stukjes speksteen liggen wel eens een paar dingetjes gemaakt.  Een paar jaar geleden bij lekker weer in de tuin.

Ik kan waarschijnlijk wel eerder afspraak krijgen om te fietsen. De huisarts is er achteraan gegaan we horen er nog van.

 De sad eyes... toeval hoor... mijn ogen lachen... niet de hele dag natuurlijk....

Vandaag een aantal dingetjes afgehandeld ondanks dat vervelende weer met weer die natte sneeuw. Naar de huisarts maar gaan lopen, via station toch een klein half uurtje… Maar ja niet zo nat om daar te zitten als met de fiets.   Huisarts schreef bloedonderzoek uit, longfoto en fietstest. Ik heb gebeld, fietstest kan pas weer op 16 april of ik moest naar Roosendaal… Nou mooi niet, daar ook weer een half uur aan het station met bus en te voet. Morgen bel ik nog even of de huisarts nog iets weet waar ik eerder kan, de man gaat ook nog op vakantie zag ik, dan zitten we in mei voor ik iets weet. Als de dingen niet acuut zijn moet je geduld hebben…

Het bloedonderzoek al gebeurd en longfoto ook, lekker snel, kon er zo terecht, bij beiden, dat schoot ten minste op.

De bedoeling is te kijken de verhoogde bloeddruk nog iets met schildklier/ nieren te maken heeft. Als de fietstest goed uitpakt er geen verstopping zit, dan kan ik mogelijk een pilletje meer slikken.

Vrijdag nog naar de dermatoloog voor vlekjes in het gezicht, ook lekker snel. Ja, zo zitten we in het circuit net als meerdere mensen op de blog

Het is niet anders.  Zo, ik ga kijken of ik nog wat in de pot kan stoppen om te eten vanavond lekker lui naar Kunst en Kitsch kijken ik heb het verdient vandaag vind ik.

Vandaag even geen uitgebreide blog. Wel nog de mededeling dat ik vorige week een mailtje kreeg van de dochter van Christel met het verzoek haar laatste blog items van het weblog Haags Hopje over te zenden. Zo ben ik blij dat ik die had opgeslagen.  De dochter wilde er een klein boekje van maken voor de andere kinderen en dat voor Cees haar man afdrukken.

 Vandaag op controle geweest voor de bloeddruk. Verschillende waardes waren niet goed er is een afspraak voor morgen met de huisarts. We zullen zien wat hij er van vindt. Misschien is een ECG/fietstest eens goed om te laten doen.

Groetjes voor iedereen

Mijn vader was een kletser, hij praatte veel en graag. er waren mensen die hem een zwammer vonden. Mijn schoonzus kwam uit Twente die gebruikte andere woorden, hee proat nich, ie dramt!

Nou hoop ik maar dat jullie over mij een beetje anders denken. Mocht dat anders zijn, gewoon lekker voor je houden...

De Nederlandse taal is nooit mijn sterkste punt geweest vooral als het op de d of de t aan kwam. Toch kon ik altijd wel een leuk verhaal/ opstel in elkaar flansen en dat maakte toch dat ik nog een aardig gemiddelde op de MULO heb behaald.

Nu wilde ik het daar eigenlijk helemaal niet over hebben het is een opstapje naar iets wat veel meer met welbespraaktheid te maken heeft.

In 1977 maakte ik samen met mijn vriendin Vera een 15 daagse reis naar Ierland. Ik was daar in Killarney, Cork, het Dingele Peninsula en Dublin. Ierland had nadat we al in Schotland geweest waren toch een heel ander karakter. De hang naar tradities was er even groot, alleen was er minder moois overgebleven. Er waren bijvoorbeeld veel minder kastelen goed bewaard.  Muziek maken en dansen het is alom bekend die Ieren zijn daar fantastisch in. Het is toch in Ierland dat ik een voorliefde voor die Keltische songs heb ontwikkeld. Ik kwam dan ook van vakantie met zes platen terug in Nederland. Ik heb ze nog steeds.

Vandaag wilde ik een stukje schrijven hoe het komt dat ik zo lekker voor de vuist weg kan rammelen…

Dat zit zo, ik heb daar een certificaat voor gekregen. Dat krijg je niet zomaar hoor daar moet je echt wel wat voor doen!

Je moet er namelijk met gevaar een rugblessure op te lopen, de Stone of Blarney voor kussen. Dat heb ik gedaan en zo komt het nu dat ik the Gift of Eloquence heb.

Als je wilt weten wat dat allemaal inhoud moet je deze Wikilink maar eens lezen.

De bewijzen die voeg ik natuurlijk bij.

En zie je wel Izerina, het heeft niks met een wijntje te veel op te maken…

Zomaar wat vogelen

De lucht is grijs

verdicht zich donkerder

de berk strekt zich

om zich steviger te verankeren

in de donkere aarde daaronder

(ik moet wat doen aan dat omhoog komend pad…)

haar takken barstens vol energie

zullen nog even wachten

een grijze boomkruiper verhangt zich

in de ruwe spleten met groene algen

het vogelhuis wacht stil op inspectie

de volle korf met voedsel lokt elders

Zeg… welke vind jij nou het lekkerste?

ik sla het op

en neem een tweede bakje troost.

De foto is gemaakt in Sequioahof in Vlake. Voor de fotograaf een speeltuin met leuke hoekjes. Tegen dit gepotdekselde schuurtje stond en hing deze uitstalling van nostalgische attributen. Een metalen emmer niet meer te krijgen in de handel, een metalen piespot, ook niet. Verloren gegaan in onze plastic cultuur.

Het heeft zijn voordelen zeker bij de piespot want het potje kan niet meer breken. Maar ja, letterlijk en figuurlijk is het toch nog steeds mogelijk naast de pot te pissen. Dan moet je toch een emmertje water gaan halen ook al is die dan van plastic. Als je de kraan vergeet dicht te draaien kan de emmer nog steeds overlopen.

Als dat gebeurd en je maakte al meer narigheid op die dag mee, dan kan dat best eens de druppel zijn die de emmer deed overlopen. Voordat ik er nou helemaal een potje van ga maken en jullie zeggen wat zit dat mens vandaag toch te emmeren op haar blog zal ik maar stoppen. Het thema is eigenlijk ook wel uitgeput

Of toch niet, ik zie ook nog schalen hangen…

Helaas kan ik jullie geen gouden appels op zilveren schalen aanbieden.

Doordat het steeds zo weinig weer is om naar buiten te gaan kan je weer mooi andere dingen doen. Zo maakte ik gisteren mijn glas/servies kast schoon. Ook gelijk maar weer eens wat er uit in een doos gedaan om weg te doen naar Dorcas of dergelijke. Glas wat nauwelijks de kast nog uit komt omdat niemand die drankjes nog drinkt. Frutsels en vaasjes, sommige ook weg. Maar je moet er mee oppassen, ik wilde een setje glas weg doen, maar nu staat het weer op tafel met witte anemoontjes en witte schelpjes  en chocolade eitjes.

Heb vanmiddag een paar dwarsliggertjes gekocht. Eentje voor de buurvrouw, straks even kopje koffie halen, ze is jarig maar moest werken.

Ga eens kijken of ik zo’n boekje ook eens mee kan nemen in de trein. Boekenweek zaterdag… Gratis treinen zondag. Ik denk dat er niet veel van komt als ze weer sneeuw afgeven…

De boekhandel legt toch een kaartje weg voor mij… Goede klanten moet je binden… Ze hebben dat goed begrepen.

Reflecties…  van de oude azijnfabriek in Middelburg in een deur aan de overkant, een deur met een klopper. Je ziet ze nog veel in Middelburg. De mooie oude deuren lenen zich er ook voor. In Goes heb je die toch minder. Reflecties… Sinds een tijdje zit ik op facebook ik heb me laten verleiden om spelletjes te spelen… Ik moet zeggen het is net als de chocolade eitjes eenmaal geproefd, wil je meer!

Toch ga ik dimmen want ik wil geen muisarm krijgen van al dat geklik.

Zo ik ga me in een ander broekje hijsen om klaar te zijn voor andere snoeperij…

Ik las zojuist het stukje van Izerina en dacht de reactie wordt mijn blog vandaag.

Veel politici kunnen geen keuzes maken ze waaien met elke wind mee. Ze willen dat de zorg minder gaat kosten en ze willen een industrie blijven steunen omdat dat ook weer geld in het laatje brengt.

Blijkbaar moet een mens wat... is het niet roken... dan is het wel snoepen... is dat het ook niet, dan is het drinken...of je te buiten gaan aan veel eten... en is dat het allemaal niet... ben je sportief met anabolen...sta je in het casino je geld te vergokken, ga je aan de drugs of sla je elkaar op het gezicht bij voetbal.

De overeenkomst is dat er allemaal geld mee gemoeid is... dus wat moeten we doen in Nederland de euro afschaffen en teruggaan op betalen met schelpen...

Ja, Nederland we voeren de kreukel in! Op Facebook zeggen ze al dat ik gek ben, maar het valt mee hoor... Klein los steekje maar... iemand die handig is met naald en draad kan dat zo repareren.

Van de week wat druk gehad met dingetjes regelen. Het belasting formulier ingevuld. Het wordt weer flink schokken. Ik moet niet mopperen zegt de man van mijn vriendin. Blijkbaar heb je genoeg… Ja, ja hij kan lekker praten…(lachend)

Maar als ik dan weer die stukjes in de krant zie van de bijna onmogelijk om die dikke bonussen goed aan te pakken, dan denk ik zo het mijne…

Die houden geen rugklachten over van jarenlang hele dagen staan achter een laboratoriumtafel…Die krijgen hooguit een spastische arm van handtekeningen onder contracten zetten waar een miljoen bonus tegen over staat.

Maar ja er is een oud gezegde wie voor een dubbeltje geboren is,… overigens luidt dat gezegde nu anders…

Namelijk: Twee koppen op een euro rollen gemakkelijker je zak uit dan één! Zelf verzonnen… knap hè.

Gisteren een dagje mijn vrienden over gehad. Met zijn allen hebben we in ieder geval de Goese winkelnegotie weer een boost gegeven…  Aan ons zal het niet liggen…

Van de week zat dit vogeltje op mij schutting hij was er bijna niet van af te slaan. En bleef keurig een poosje poseren. Ik dacht wat is dat nou toch, een vlaamse gaai? Maar die zijn vaak zo schuw dat als je nog maar een lens richt, ze al wegvliegen. Ik dacht het lijkt wel een jonge vogel. Maar ja, ze broeden pas in mei/ juni. Toch maar eens gevraagd. Nee dat was onmogelijk zeiden ze bij Waarneming.nl. Een zieke vogel dacht men. Veel blauwe veer zag ik niet, een juveniele vogel misschien?

Afijn, hij staat op de kiek!

Van mijn gedicht een combinatie met een foto gemaakt. Ik heb veel foto's van loodsboten maar ben maar eens begonnen met deze. Ik vind hem wel leuk omdat Michiel erbij in de steigers staat en er restauratiewerken aan het Bolwerk worden gedaan.

Nog één...  deze toch mooier vind ik zelf!

Gisteren geen blog. Vandaag even een kleintje, ben druk in de tuin.

Strakjes opnieuw met de hoge drukspuit. Gisteren de groene schutting schoon gespoten vandaag het zitstukje en bij de schuur ingang.

Het tuin paadje wordt moeilijk,  heel veel mos maar bij spuiten de klinkertjes los dus dat wordt weer handwerk.

Vanmorgen bloed laten prikken over een paar weekjes weet ik of ik meer moet gaan slikken. Heb even een bloeddrukmeter geleend van de buurvrouw om ook eens zelf een paar keer te meten.

Ik denk dat ik aan meer slikken moet gaan geloven. Of het de lange winter is of wat anders… helemaal fitjes voel ik me niet. Nogal kort bij adem soms.

 Tot de volgende keer

Ik zag op Face boek dat de Terneuzenaar druk bezig is de winter pondjes er af te halen. Bij mij is dat nog even anders… Ik kijk alleen maar hoe anderen dat doen… De jeugd heeft de toekomst. Zoals deze jonge man, mijn buurjongen Jordi Bot gisteren Zeeuws kampioen Cross geworden in Vlissingen.