Ut zunnetje

Leeg nestkastje

Ik heb nog steeds geen koolmeesjes in mijn huisje aan de berk zien in vliegen om er een nestje te maken. Af en toe begint er wel eens één wat aan het gaatje te pikken, maar daar houdt het dan ook mee op.

Dit huisje heeft een glimmend dakje, het is een goed gekeurde door de vogel bescherming. Ik geef er het dakje de schuld van. In mijn oude zelf in elkaar getimmerde kotje kwamen ze jaar na jaar. En vaak tweemaal achter elkaar, één vroeg nest, één wat later. Nu is het niks en vorig jaar slechts één keer een klein kort nestje. Ik wacht het nog even af, anders, pak ik weer zaag en hamer en geef ze  een gloednieuw eigengemaakt lekker diep en veilig honkje terug!

Er zijn veel kauwtjes actief in de buurt, dat zou ook nog een reden kunnen zijn. Of zo’n mooie vlaamse gaai als hier. De foto dateert van jaren terug.

Ik kwam hem tegen in mijn bestanden, helemaal klaar met rand en al en denk ik nog nooit getoond, of mogelijk op het andere weblog, nou dat zijn jullie toch al lang vergeten...

Een stevige wind vandaag. Je moet nog uitkijken dat je  niet zelf uit je "nestkastje" waait.

Ik ga maar eens kijken of er tegen te trappen valt voor de wekelijkse boodschapjes...

Woei!

Dat is zeker stevig trappen op de fiets. Boodschappen, komen altijd terug, net als de was.

Ook jammer van je mezenhokje, ze zijn wel kieskeurig ja. Ik had het achter het huis hangen, en voor het tweede jaar, was het niks, Kijken ja..maar niet kopen.

Johnny verhangt het voor me, op het keukenterras. Binnen een week hadden ze hun woning betrokken, met succes inmiddels. Het heeft ook een glimmende dakje. Waar het eerst hing, waren ook wel kauwtjes in de buurt.

Ik zou het eens verhangen..je bent vast al terug van boodschappen. We hebben een fotoalbum gemaakt, voor de kinderen die vannacht terug komen. Met voorin jouw gedicht, hartstikke mooi.