LEVENSGENIETER

Echt waar

Als je zo'n reisje maakt, is een fototoestel onmisbaar. Een probleem, als je ergens een mooi uitzicht hebt, of leuk plaatje wilt schieten, zit er net een automobilist achter die je geen vakantie heeft. Soms gingen we dan terug, om toch die herinnering vast te leggen.
Er waren zelfs herinneringen bij van ruim 42 jaar geleden. We kwamen in een dorpje waar we tijdens mijn zwangerschap van onze oudste in een Gasthof verbleven. Dat was in 1970.Toen won Feyenoord de Europacup. Dat was die avond een spektakel.

Nu reden we langs de druivenranken. en ik zag het bewijs dat in een pak Dubbelfrisss echte druivensap zit. Want het pak stond er al onder gereed !

0 reacties | reageren

Het is mooi geweest

Daar zou ik jullie zomaar op het verkeerde been zetten, met die opmerking 'het is mooi geweest". Niks is minder waar, ik wil voorlopig nog even doorgaan met mijn kletsverhaaltjes. De opmerking slaat op iets heel anders!
Want ik ben een dankbaar mens.
We waren afgelopen week een weekje 'er-tussen-uit", zoals dat in recreatiekringen heet. Vorig jaar won ik die bon van 250 euro van het tijdschrift Buitenleven, voor een caravan van Vacansoleil. die is nu verzilverd, op een camping in de buurt van Saarburg. "Warsberg", redelijk hooggelegen, 13 haarspeldbochten, dan krijg je meteen al zo'n ver-weg gevoel. En er liep een stoeltjeslift naar beneden.En naar boven natuurlijk .
We zijn er niet in geweest hoor. We namen de auto voor mooie rondritjes. Luxemburg, 'het tuintje van europa' zoals iemand het ooit noemde. En dan die streek waar we bivakkeerden: schitterende koolzaadvelden, heel veel bloesembomen (het is daar de ciderstreek) en dan de wijnranken die gingen groeien. De Saar stroomde er, en vlakbij de Moezel..
Het was mooi, en het weer ? Alleen gisteren toen we huiswaarts reden, de ruitenwissers hadden een 100% dag, kwamen die ook eens aan hun trekken.

Nu moet ik eerst aan de slag met de koffers. Jullie lezen nog van me!

5 reacties | reageren

Zooo

Kijk, zo als op dit plaatje hoort het er nu uit te zien in mei. En niet van die donkere wolken en zelfs regen. Maar we houden moed, eens zal het toch wel goed komen ?Nee ik ben eigenlijk geen somber mens, maar af en toe slaat het toe.. het weer, de vertrekkende blogster, de crisis.
WE gaan er met z'n allen tegen aan , o.k ?
Morgen moederdag, mocht je dat gaan vieren, een fijne dag gewenst.
Met veel bloemen, veel zon en veel verwennerij!

6 reacties | reageren

Compleet

Nou zeg, de mailtjes stroomden binnen, zojuist waren dat er 36, en in een mum van tijd had ik alle exemplaren van de C1000 boekjes compleet.
Dat kostte wel even wat bedank-mailtjes, ook naar degenen die boekjes aanboden toen ik al voorzien was. Want dat vind ik wel, ook al wordt je aanbieding niet gebruikt, verdien je toch een antwoord te krijgen. Ik begreep van anderen dat zoiets nog weleens vergeten wordt.
Zo'n rubriek is best leuk. Ik begreep dat het ook via Facebook kan, maar daar doe ik niet aan...ik ben blij dat ik met het weblog overweg kan.

Vanmiddag kwam Matisse en ik vertelde dat we alle nummers nu hebben, alleen, hij moet er nog even op wachten. Dat snapt hij wel, hij heeft nog wel wat anders om mee te spelen, zoals Lego..
En hier in de tuin met de grote keien. Hij liep ermee rond of ze niks wegen. En ik zie dan leeuwen en beren 'straks valt zo'n steen op je voet, of 'straks klem je je vinger...
Hij moet het zelf toch leren, zeggen zijn ouders. Zoals deze week, hij was gewaarschuwd voor schrikdraad, maar pakte er toch aan.. Ja, als je 6 bent, is het ontdekken van alles nog maar aan het begin.

De C1000 gaf niet voor niks die boekjes uit met titels als " 1000 Dingen die je nog niet weet over ..

Ik kreeg trouwens een reactie van het AD terug op mijn vraag waarom in onze editie dat oproepje niet stond.
Er zijn 19 edities, waaronder één landelijke en men kan niet garanderen dat de rubriek Uw mening/Lezers helpen lezers in elke editie staat.
Ook weer opgelost.

1 reactie | reageren

Stoer

Tommy is een kind van deze tijd..Logisch natuurlijk als je bijna drie jaar bent. Ik bedoel ècht van deze tijd.
Hij kwam met zijn armen volgeschreven naar zijn moeder toe:
"Kijk mamma, ik ben een stoere man".
"Hoezo dan " reageert schoondochter.
"Nou ik heb tatoeages!"

Vooral dat hij het moeilijke woord 'tatoeages' gebruikte, daar moesten zijn ouders om lachen. En dat hij zichzelf stoer vond, geen wonder, je ziet tegenwoordig niet anders. Je bent immers geen vent zonder die plakplaatjes.

2 reacties | reageren

Ruilen?

Enige tijd geleden schreef ik hier over de C1000-boekjes. Ik heb die voor Matisse gespaard. Want zo'n kleine wijsneus is daar blij mee. Helaas pindakaas, ik kwam er na afloop van de actie 9 van de 45 nummers tekort.

Wij lezen al heeel veel jaren het AD en die hebben tegenwoordig een rubriek Lezershelpenlezers. De gekste dingen staan daar in, dus ik dacht waarom niet de C1000 boekjes aangevraagd. Ik kreeg meteen bericht dat het plaatsen wel enige tijd zou duren, omdat er zo'n belangstelling is.

Dus ik keek trouw in de krant, vandaag stond de rubriek er niet in... volgens mij.

Wie schetst mijn verbazing dat ik nu al zo'n 10 mailtjes binnen heb van lezers die de gevraagde boekjes voor mij hebben. Wat is er nu fout gegaan denk ik dan? Waarom staat de rubriek Lezers helpen lezers vandaag niet in onze editie ??

Er is dus meteen een mailtje naar het AD. met die vraag.
Straks ga ik de mailtjes van de mensen bekijken die zo vriendelijk zijn om C.1000 boekjes voor Matisse op te willen sturen. Er zullen er nog wel meer komen. Sommigen van hen willen ruilen, van anderen krijg ik ze gewoon zo opgestuurd (na reactie uiteraard).

4 reacties | reageren

Feest

Er is wat afgevlagd de laatste week.
We reden vorige week, zoals ik schreef, met moeder het eiland over. En zelfs daar, op een van de akkers, werd er gevlagd. Waarschijnlijk een molletje dat het koningshuis goed gezind is!

Nee, ik schreef nog niet over onze bloesemtocht over het eiland zie ik nu. En over de fazanten, en alle koppeltjes eenden, de schapen met lammetjes, een paar ezels in een wei, en het prachtige groen dat nu uitbarst..
Dus bij deze... we genoten, alle drie.

3 reacties | reageren

Noorse woning 

Het huisje waar ik rondloop,

met de kleine kamer,

een kelder vol met nostalgie

(voor mij in elk geval)

maakt dat ik dingen anders zie.

Een huis waarin de kachel brandde,

met je zusje samen in een ledikant.

Ga slapen kinders,

pa, de storm maakt zo’n lawaai.

Er is niets aan de hand.

Een veilig gevoel,

dat houten huis,
gekregen van de koning.

Ik zie

een radio, de naaimachine,

de rookstoel, het dressoir

schilderijtjes.

Ik loop terug naar buiten,

zie in mijn gedachten
modder, puin.

Herinneringen.

Hoor bange stemmetjes klinken,

pa, de storm maakt zo’n lawaai…

  Het blijft een goed bezocht museum, daar in Ouwerkerk. Want ook vanmiddag toen we langs reden stonden er een rij auto's geparkeerd.
Dit jaar kwamen er al 25.000 bezoekers naar het Watersnoodmuseum, vorig jaar rond deze tijd 12.000.
Dat komt natuurlijk ook door het feit dat het 60 jaar geleden is dat de dijken braken.
Dat was, zoals ik eerder schreef, ook het thema voor de gedichten bij de Kunstroute. Dit stuurde ik ook in.
Dit gedicht gaat niet over Ouwerkerk maar over St. annaland. Want daar naast het streekmuseum, is zo'n Noorse woning neergezet. Een van de woningen die het zwaar getroffen Stavenisse kreeg.
Nee, het is geen persoonlijke ervaring, die ik beschrijf. Het enige wat ik nog voor me zie is  het koninlijke gezelschap dat die dag toen de huizen geschonken werden, teruggkeerde over de brug bij Tholen. 

We rijden altijd langs Ouwerkerk als we terugkomen van ons chalet. Het was een mooi weekend. Gisteren kwamen de jongelui met Tommy en Emma op bezoek. Tommy ging even naar het strand, wij pasten op Emma beneden aan de grote trap. En toen een ijsje. Emma heeft het ijs-eten in haar genen hebben we ontdekt , ze is er gek op. 

Het was zondag gezellig op Westenschouwen. Er was een bevrijdingsmarkt, of Fair, zoals men dat tegenwoordig noemt. Een mooie ontmoetingsplaats voor veel mensen, zo lekker in de zon, tussen de kramen of op een van de terrasjes.
 

1 reactie | reageren

Altijd bezig

Wat zou dat tegenvallen bij mijn echtgenoot, als hij niet meer bezig kon zijn. Vorig jaar werd hij daar een maandje mee geconfronteerd, en dat viel niet mee. Niet dat hij werk opzoekt , maar het werk ligt gewoon voor zijn neus.
Nu is hij de caravan, o nee ons chalet, aan het bijwerken. Want na 10 jaar zijn er wat kale plekken en aangezien onderhoud belangrijk is, heeft hij vanochtend de kwast gepakt. 

Het gaat wel even duren voor dat allemaal gebeurd is, dus we hebben mooi weer nodig. Sowieso natuurlijk, want er zijn nogal wat vakantiegangers in de Kop van Schouwen. Dat heb ik weer gezien toen ik rond fietste. Eigenlijk was het nog een beetje fris om in de zon te zitten. 
Gisteren hadden we een beetje negatieve dag. Eerst naar een crematie en bij thuiskomst een bericht van een nichtje dat overleden is . Die woonde in Groningen, dus ik heb haar man en kinderen via de telefoon gecondoleerd. 69 Jaar, het komt dichtbij zeggen we dan. 

We waarderen des te meer dat wij gewoon kunnen doen wat we willen, zonder chronische pijnklachten, behandelingen, spanningen...En dat werk wat er allemaal moet gebeuren, dat nemen we gewoon voor lief. 

- Mooi, hier achter de camping ligt een weide waar af en toe paarden lopen, en een stuk landbouwgrond. Daar wandelden vancohtend 4 herten / of ree-en. Het gebeurt in de winter weleens dat er zo'n roedel over de camping voorbij schiet. Dus ik houd mijn fototoestel bij de hand. 

6 reacties | reageren

Binnen de dijken 2

Binnen de dieken 

De eêste slaegen die leêrden ik
tussen de muurtjes.
Kom an, zwemme!
Je staepeltje kleêren
op lange tafels.

Saemen mit je vriendinnen.
Schoolslag, waetertrappele,
en op je rik.
Giechelen
om de dikke buuk
van die man,
die langs de kant liep,
om te kieken
of jie ’t goed dee.

En ineêns,
was ‘t allemae weg.
Binnen de dieken
stongen gebouwen,
wae kinders d’r padje vonde.
Zwemme, dat konden ze
allank al.
Noe nog schaesse…

’t Kom goed..
dae binnen die dieken.
W’ebben d’r van geleêrd.

  Hier moet ik wat toelichting bij zetten. Wij leerden zwemmen in de voormalige Oesterputten. Die werden gedempt, en er werden gebouwen van de Scouting Heenetrecht neergezet. Het is ook een activiteitenterrein, zo was er met Koninginnedag van alles te doen.
En sinds kort heeft men er de nodige voorzieningen getroffen om er een ijsbaan te kunnen gebruiken in de winter. En dat allemaal binnen die dijken.

2 reacties | reageren

Binnen de dijken

Het thema voor de Kunstroute was "Binnen de dijken". Daarmee legde de organisatie een link naar de herdenking van de Watersnood 1953, nu 60 jaar geleden. Dat thema mocht door de deelnemers - schilders, beeldhouwers, maar ook dichters- op hun eigen wijze worden geinterpreteerd.
Ik maakte diverse gedichten, dit is er een van:

Karreveld

door polders rijden
grote wegen mijden
vogels kijken
plantjes zoeken
op je knieën
in de berm
thuis in boeken.

karreveld,vanaf de dijk
ganzen en eenden rijk
vogelkijker mee
heb je die genoteerd?
nog niet hier geobserveerd
binnen de dijken
op een beschermde locatie
zorgt een blauwborst
voor consternatie.

buiten de dijk
zit een hengelaar te vissen
vogelaars ?
die kan hij missen
als kiespijn
de Oosterschelde
die heeft hij lief.
 

kijk daar!
een visdief!

3 reacties | reageren

Hoezo geen activiteiten..

Toen koningin, nu prinses Beatrix, bekend maakte dat ze d'r mee ging stoppen en 30 april anders dan anders ingevuld ging worden, waren alle Oranjecomité's  ervan overtuigd dat het geen 'ouderwetse Koninginnedag zou kunnen worden.
Dus geen versierde fietsen, hengelwedstrijden, zeskampen.. Maar het tegendeel bleek waar.
In Tholen ging eigenlijk alles gewoon door, dus die dingen die ik hierboven noemde. En het was zelfs 'rienkrieje", op van de prachtige Belse knollen. Het typisch Zeeuwse  evenement vond op de Markt plaats, waar aan het eind van de middag nog een jachthoornblazers gezelschap optrad.

't Mooiste was dat bij navraag bijna iedereen ook nog van alles van de troonswisseling had meegepikt. Beatrix, Maxima, de drie prinsesjes, alle lof..
De nieuwe koning? Ja , die moet zich eerst nog bewijzen.
Dus 30 april 2013.. een perfecte dag (tot nu toe). Als we zouden willen kunnen we vanavond nog een keer de hort op. Maar na een koud terrasje is het binnen lekker warm, en we moeten nog t.v. kijken en meezingen!

-'n plaatje van de p.c. gepikt-

1 reactie | reageren

Daar ga je!

Koningin Beatrix, daar ga je.. We gaan de koning die nu gaat regeren inspecteren, waarderen, bekritiseren, mee communiceren, in elk geval "Eren".
Vanochtend stond ik, net als veel anderen, om kwart voor 9 op de markt in tholen voor de aubade. Daarna ging het hele gezelschap achter de muziek aan, naar de locatie waar de koningslinde werd geplant. Dat gebeurde door dhr. W. Nuis, burgemeester van Tholen, en een jongeman, Maarten uit groep 8 van de Eben Haezerschool. Hij had nl. het mooiste gedicht van alle leerlingen gemaakt . en dat gedicht wordt bij de linde neergezet. Een hele eer.
En toen, alle ballonnen de lucht in. .. ja er waren er al een paar te vroeg vertrokken.

Het was een leuk gezicht. Moeder kon het planten van de boom niet zien, ze woont nl. op de 4e verdieping van Dalemhof, en dat zit net achter dat gebouw wat je ziet. Maar de ballonnen, dat was een leuk gezicht.
Ik keek mee vanaf de overkant van de Veste. Daarna snel naar huis, niet alleen voor de abdicatie (applicatie ligt veel gemakkelijker in m'n mond). Maar vooral voor een warm bakje koffie. Want ik had het, ondanks al dat oranje.. toch koud !

3 reacties | reageren

't Is Oranje, 't blijft oranje

Ik zou wel willen dansen, maar mijn voeten doen zo zeer...
Kennen jullie 't nog ? Nou, ik wist het meteen, met die 'slenter-voeten". Want gewoon doorstappen is veel gezonder.
Maar vanmiddag hebben we eerst het grootste deel van de Kunstroute bekeken, het is niet zo groots als andere jaren. Dat komt door de 'programmering".
De familie Oranje gooide roet in 't eten.

Vanavond hebben we over de thoolse vrijmarkt gelopen. Die werd voor 't eerst gehouden. Een beetje als vervanger van de èchte rommelmarkt, die morgen niet georganiseerd wordt..
Ja, door de inhuldiging.
Maar de jeugd, want die zaten er het meest, kon zijn of haar spulletjes toch wel kwijt hoor.Fietsjes, stepjes, autootjes en sjoelbakken zomaar naar een andere eigenaar.

En er was veel oranje te zien.
Zelf wilde ik vanmiddag nog zeggen dat ik niet veel oranje in huis heb. Kijk ik in mijn kar bij de C1000: abrikozenjam, worteltjes, sinaasappels, mandarijnen..en niet te vergeten van die smakelijke oranje mergpijpen!
't Is oranje, 't blijft oranje.

Fijne dag morgen !!!

0 reacties | reageren

Prinsesje

Nee, het is geen telg van het Oranje huis, ook al draagt ze een van de koninklijke namen: Emma.

Maar ze is wel òns prinsesje!

5 reacties | reageren

Vroeg & ver & vlag

Goedemorgen allemaal.
Een krantenwijk, zou dat een optie zijn ? Want ik ben 's morgens zo vroeg wakker. En dan ga je toch ook nog niet van alles sjouwen, mijn echtgenoot ligt namelijk nog lekker te slapen. 't Gebeurt ook wel dat ik, wanneer ik vroeg ben, in de tuin ga werken. Maar daar is het nog te koud voor. De dotters, die trekken zich er niks van aan, de vijver heeft een mooie omlijsting.

Ik heb eerst een mail uit Beijing beantwoord. Mijn zus, haar man en dochter zijn drie weken naar China, waar hun zoon werkt. Die heeft nu ook een week vakantie genomen en ze zijn met zijn vieren op stap. De Muur, Plein Hemelse Vrede, Verboden stad, alles komt aan bod. Daarna gaan ze naar andere locaties, dus er is veel te zien. Het is voor zus en man de tweede keer, maar nichtje Petra is voor het eerst bij haar broer. Die er al 5 jaar werkt.
Ze heeft haar man en kinderen er graag een paar weken voor alleen gelaten.

Ideaal dat je dan via de mail contact kunt houden. Zo blijven ze daar ver weg op de hoogte van alle oranjegekte hier. En wij ook van hun belevenissen. Ook prettig voor moeder.

Stom van mij, vanochtend zag ik de vlag nog buiten hing, gauw binnen gehaald. Niet te ver uit de buurt weggezet, want we hebben 'm zo weer nodig.
Volgens mij ben je strafbaar als je de vlag 's nachts buiten laat hangen. Enfin, dan maar een paar dagen 't pliesiekotje in.

Jullie weten waar ik zit, als mijn blogjes niet verschijnen!

3 reacties | reageren

Beker

Zoals ik gisteren al blogde, we gingen 's avonds naar Hoeven, een frietje mee-eten.
Matisse was getooid in hèt oranje t.shirt (zie blog Ineke Buitenkans). Het stond hem leuk, en hij had lekker gesport. Niks over slecht weer, dat zeggen alleen volwassenen (denk ik).

We praatten over herinneringen aan lepeltjes en souveniers aan de Koninginnedag. En inhuldigingen. Schoondochter had een paar lepeltjes van 1980.
Zelf zal ik straks ook eens in mijn kast kijken. Ik heb nog wel een paar bekers.
Dus vroeg ik Matisse: "Krijgen jullie ook een beker op school ?"
"Nee, zeiden zijn ouders 'daar hebben we niks over gehoord...

"Wel hoor' was de reactie van onze kleinzoon. "Als je bij ons de beste bent,met sporten bijvoorbeeld,  dan krijg je een beker!!"

Dat is nou het verschil tussen een beker en een mok, duidelijk gemaakt door een 6-jarige. We moesten erom lachen, hijzelf had het niet eens in de gaten. 

4 reacties | reageren

Ere wie ere toekomt

Vanochtend waren we er in het atrium van het Thoolse gemeentehuis getuige van dat degenen die eer verdienden, dat ook kregen. We waren bij de lintjesregen. Nee, zelf zijn we niet nat geworden. Wel een goeie vriend van ons.
Hij kreeg zijn eervolle decoratie niet voor het vele vrijwilligerswerk wat hij uitvoert, maar wel voor de lange tijd dat hij dat al doet.
Uit op Tholen, en de tennisvereniging mogen trots zijn op Aad. Wij zijn het ook. Afkomstig uit Rotterdam, is hij Tholenaar geworden. En een goeie..
"Je mag blijven' zeggen we dan- maar dat doet hij al heel veel jaren hoor.

De burgemeester mocht namens H.M. bij vier dames en acht heren de versierselen opspelden. En een zaal vol familie, vrienden, kennissen keek toe en applaudiseerde voor al het werk wat verzet was door al deze mensen. 'Ze verdienen het !"

Na de lintjesregen, de echte regen in. Jammer voor de kinderen.. wel goed voor de tuinen. Zo hep elk nadeel zijn voordeel.

Straks is de officiële opening van de Kunstroute in de Grote kerk.  De Kunstroute is zaterdag en maandag van 11.00 tot 18.00 uur. Dinsdag komt te vervallen.
En daarna rijden we naar Hoeven, mee-eten.
Hoezo vrijdag houden ? Dit is toch veel gezelliger ?

1 reactie | reageren

Het goede doel

Het goede doel, en dan gaat het niet over die groep die hits scoorde.
Het gaat over het goede doel, waar er zoveel van zijn. Wekelijks staat er wel iemand op de stoep met een collectebus.
Gelukkig kennen we elkaar in Tholen, de meesten in elk geval. Dus als er iemand voor het goede doel langs de deur komt, zijn dat gezichten die al jaren voor hetzelfde collecteren. 40 Jaar voor iets in het rondlopen is hier niet vreemd. Deze mensen krijgen dan ook een oorkonde vanuit de stichting waar ze voor bezig zijn. En hebben ze een paar van die goede doelen onder hun hoede (het hoede doel dus..op zijn Thools..waar je de g in een h veranderd)- dan zit daar soms zelfs een ècht lintje aan vast.

Vorige week stonden er twee vrolijke jongelui -natuurlijk onder etenstijd- aan de voordeur. Of ik donateur wilde worden voor een bepaalde stichting. Ze werden in mij teleurgesteld. Ik vertrouwde het eigenlijk niet. Maar wilde dat niet zeggen. Dus gebruikte de smoes  ik geef al aan diverse goede doelen, en ben trouwens ook met mijn eten bezig..
Waarop de reactie volgde : O, mogen wij dan mee eten ?
Nee, want ik heb maar voor twee personen..
Nou, wij zijn toch maar met zijn tweetjes...Vrolijk lachend en gek doend liepen ze verder. Ik denk niet dat hun goede doel veel profijt had van hun escapades door Tholen. Maar hun goede humeur leed er in elk geval niet onder.

-Toen ik het bij m'n moeder vertelde had ze ook nog een anecdote.
Ik liep jaren geleden met een collecte en kwam bij een huisje waar een ongetrouwde zuster en broer samen woonden. Ze hadden nog niet eens een bel aan de voordeur. Ik riep dus heel hard Volluk! aan de voordeur. De broer kwam naar voren gesloft, keek eens naar mij, en riep toen heel hard naar de zuster die nergens te zien was Mina! 'Ier stae 'n vrouwe mit 'n peterolie-busse an de deure !!

Gouden verhaaltjes zijn dat.

4 reacties | reageren

Geen geld

Gisteravond was de algemene ledenvergadering van Streekmuseum De Meestoof, in St. Annaland.
Behalve van de nodige huishoudelijke zaken, werden de aanwezigen door het bestuur ook op de hoogte gesteld over de toekomst van het museum.
Dat betekent o.a. dat er geen subsidie meer komt van de gemeente. Geen geld ? Waar horen we dat meer.

Terwijl zo'n prachtig museum echt door moet kunnen gaan. Het bestaat dit jaar 40 jaar. En dit jaar zijn er weer bijzonder mooie exposities, naast de reguliere. Zo is er de merklap die speciaal gemaakt is t.g.v. dit jubileum. Er hebben bijna 50 'borduurders' aan meegewerkt, die elk een onderdeel met veel persoonlijke inbreng hebben gemaakt van de merklap. Als grote voorbeeld was natuurlijk "Door ons gedaen"genomen. De merklap die zelfs in Japan was te zien.

Naast de merklap is er ook een tentoonstelling over "Thoolse Landverhuizers". Er zijn bijzondere foto's, brieven, verslagen, 'spullen' te zien van de bewoners van Tholen en Sint Philipsland die vanaf de 19e eeuw naar Noord Amerika vertrokken.
een van de redenen was 'geen geld'.
Als je dan hoort van de spreker dat zo'n overtocht 55 gulden kostte, denk je da's ook 'geen geld". Maar, de mensen verdienden zo'n 300 gulden per jaar in die tijd.
Armoede was trouwens niet altijd de reden om te gaan verhuizen..
Enfin, ik zou zeggen, ga eens kijken in het bijzondere museum. Entree ? Ik dacht  3.50, geen geld dus.
Op de site van de Zeeuwse Historie is veel te zien over de emigratie en ikzelf ben altijd verbaasd over alles wat men daarover gevonden heeft.
Hans Krabbendam van het Roosevelt Study Center is een bevlogen spreker over het onderwerp. Zeker weten.

Vanavond is het algemene ledenvergadering van Heemkundekring. Ik heb me afgemeld. Want het onderwerp trekt me niet zo.. Het werkend trekpaard.. 

En die exposities in De Meestoof? Die ga ik binnenkort natuurlijk bekijken. Ik ben niet voor niks donateur...'t kost maar 10 euro per jaar. Geen geld !

1 reactie | reageren

Bestek

Vanochtend ben ik met het bestek in de weer geweest.
Nee, we gaan niet bouwen hoor, zo'n bestek was het niet. Gewoon ons dagelijks bestek. Want daar heb ik heel veel van. Gewoon in de loop van de jaren gegroeid.
Eigenlijk is het ooit begonnen met een zilveren bestek dat ik op mijn werk kreeg. Ik weet nog dat ik één cent terug moest geven aan degene die het mij overhandigde. Bijgeloof, anders zou het mes wat er bij zat, onze vriendschap kapot kunnen snijden.

Dus dat bestek had ik ook in handen. Maar ook onderdelen van de cassette die ik kreeg van mijn verloofde, nu husband. Hij verzamelde het bijeen toen hij als monteur bij de Leverszeep werkzaam was en machines instelde. Op die machines werden waspoederpakken gedraaid, waar zegels voor bestek op zaten. Zodoende. Alles gebeurde legaal hoor !

Toen dat bestek wat beschadigd raakte en we ondetussen ook de caravan in gebruik hadden, heb ik van een geldbedrag dat ik erfde, een cassette gekocht. Geen overdreven luxe uitvoering, wel praktisch en goed bruikbaar. Dus tel maar na. En dan lagen er in de lade's van de keuken ook nog botermesjes, boterkrullers, kreeftentangen, snelschillers, saladecouverts, theelepeltjes, vorken, openers, etc.etc. Waarom bewaarde ik dat allemaal ? Nou, met de achterliggende gedachte - en er zijn vast die lezers die dit herkennen- "als de jongens de deur uitgaan, kunnen die wel wat gebruiken"
Zie je het voor je ? Er werd dus flink geruimd. Een oud-collega die fanatiek op rommelmarkten  in de weer is, krijgt vandaag weer een flinke portie voor zijn kramen.

Gelukkig maar. Want anders zouden we moeten verbouwen, en toch nog met een bestek bezig moeten zijn...

3 reacties | reageren

Gewirwar

Dit plaatje doet me aan Dikkertje Dap denken. Een van de bekende kinderliedjes van Annie M.G. We zingen het nogal eens voor de kleinkinderen. Tommy was er ook bij toen we de foto maakten in de GaiaZoo in Kerkrade. Maar toen had hij niet veel oog van de giraffen. Hij wilde zelfs geen Dikkertje Dap zijn.
Hij was moe en verkouden, en de giraffen konden hem niks schelen.

Zelf vond ik het een leuke foto. Een gewirwar, al die nekken, al die vlekken. Er hing een meetlat in de ruimte waar ze stonden, en daarop kon je zien dat de langste nek tot bijna 6 meter kwam !
Er is een mopje: wat is het duurst bij de kapper ?
een giraffe zijn nek uitscheren...

- Gisteren was Tommy wel in vorm. Hij kon lekker buiten spelen. In de zandbak. Niet alleen volwassenen, maar zeker kinderen hebben het mooie weer echt nodig. Gaan die witte smoeltjes een beetje kleur krijgen.

6 reacties | reageren

Blommetjes

Het is nog te vroeg om plantjes in de tuin te zetten. Maar owee, als ik nu in de buurt van een tuincentrum kom, of bij een bouwmarkt waar al dat verleidelijke spul me toe lacht. Ik ga zo door de knieën, zeker weten. Dus, Jewanna is slim, en ze bluuf tuus.
Genieten van het spul dat groeit en bloeit in eigen tuin. Een mens moet waarderen wat hij heeft, ben ik geleerd.

Er staan al een aantal geraniums op ons te wachten. Matisse heeft die onlangs op papier, aan ons verkocht. Voor een sponsoractie op zijn school verkocht hij aan familie, vrienden en kennissen geraniums. De opbrengst is voor Kenia. Ik schreef er onlangs over.
Onze kleinzoon had de meeste planten verkocht, en kreeg woensdag dus een echte medaille omgehangen ! Hij was er trots op. En wij ook. Want wij hoeven voor de zomerbloemen niet naar Kenia. We hoeven maar naar Hoeven..
Ho-even, las mijn broer(tje) toen hij klein was.

-op de foto Matisse, met op de ene wang de Nederlandse en de andere wang de Keniaanse vlag. Op het bureau staat een levensecht schilderij van Ties, gemaakt door zijn moeder. Het is een kunstwerk!-

3 reacties | reageren

Bloesem

Vanmiddag gaan de bewoners van Dalemhof een busreisje maken. Een zg. Bloesemtocht door Zuid-Beveland. Eén probleem, ik denk niet dat er al veel bloesem te zien zal zijn. In tegenstelling tot een paar jaar geleden, toen men de reis ook vroeg organiseerde en er al vele bloesem uitgebloeid was.
De natuur hè, je kunt er geen vat op krijgen.. Gelukkig.

Moeder heeft zich ook aangemeld om mee te gaan. Gisteren zei ze'ik heb helemaal geen zin'. Dus we hopen maar dat het toch gezellig wordt. Want onderweg zal er best veel moois te zien zijn: magnolia's, forsythia, prunus...

Op dit plaatje zie je de perenbloesem rond de kerk van Burgh. Enkele jaren geleden gemaakt. Afgelopen zaterdag toen ik langs fietste was daar ook nog niet veel te zien.
Maar, zeker weten, 't komt allemaal goed. Dat zie ik hier in de tuin. Het groeit als een 'jeetje'.
 

5 reacties | reageren

Voa d'eeste keer..

Nee, tuurluk nie echt d'eêste keêr ammen 'ier sliepe.  Mà wè dit jaer. Gistere 'emmen de stoute sportschoenen angetrokke, z'adden 't ommers over 22 graeden, dus dat durfden ons wè an.
En m'n 'ebben 'n lekker dekbed, en c.v, en 'n beêstevelletje voa 'geval d'r kouwe voeten zouwe weze (zie foto).
Dus dat most lukke. Gistere overdag alles 'n bitje an de kant gedaen. Kastjes schoangemaekt, alle booschappen d'r in gezet, waeter op de leidingen, koelkasten vol..En netuurluk buutenom, gras geknipt, nog wat gesnoeid.. Zo, de zeumer kon beginne.

Zaeterdagmiddag 'eb ik de fiets gepakt, die was 't er oak weê klaer voa, en bin nae 'Aemstie gereje. Bie de boekhandel lag 'n boek voa mien gereêd': Trugkieke" ,mit eêl vee geschiedenis en verhaelen en plaetjes over de de Kop van Schouwen. En in de 42 jaer 'ammen dae noe verbluuve is dat gebied ons zo eige g'oare. En trouwens oak deur alle verhaelen die onze vriendin altied vertelden. 't Stae vol mit bekende naemen en annecdotes.

'k Bin d'r bliee mee... En ik 'ebbe't expres in de caravan laete legge, dan neem ik dae de tied voa.
Vanoched stapten ik rond allef achte uut bed en gieng 'n bakje koffie zette.
"Wat mo'je noe toch mit de zondagoched om allef zeven uut je bed doen ?" vroeg  de man naest mien, die merrege al 47 jaer mien bedpartner is..

"Allef zevene ?, allef achte !"
Kiek, dat komt 't er van, 't was nog geên zeumertied bie ons op de klokke in de slaepkaemer!

Trouwens, dat bleek vandaehe overdag oak nog nie echt...22 Graeden ? toen ammen tuus waere, toen wè. Mà , 't seizoen is begonne ! De (slaep)kop is d'r af!

2 reacties | reageren

Bewegen

BEWEGEN, dat is het thema voor 2013 bij de SVRZ, zowel voor bewoners als personeel. Daar valt dus ook Ten Anker onder en moeders territorium Dalemhof.
Natuurlijk wordt er via de fysiotherapie altijd bewogen. Maar deze week staat het thema centraal.
Gisterochtend kwamen de kleuter van C.N.S. de Regenboog oefeningen met de bewoners doen. Zij, de kleuters dus, lagen daarbij op de grond. Net als het personeel wat mee deed. Want ook voor hen geldt: BEWEGEN!.
Moeder ging alleen maar even kijken, ze had haar hulp die ochtend. Maar 's middags kon iedereen weer 'aan de bak". Toen was het zo vol, dat je nauwelijks je armen of benen kon bewegen! Gezellige bedoening. Ook de geest werd getraind, met het spel: ik ga op reis en ik neem mee!.
"Ik zat helemaal achteraan, ze hadden bijna alles al gehad. Ik heb maar gezegd 'mijn leesbril" want die kan ik ook niet missen!"

Vanochtend wordt er geschilderd met beweging, en vanmiddag bingo. Dan is er nog een zangmiddag met dit thema, dus als je daar niet lenig van wordt .
Wij hebben besloten dat we bij ons dagelijkse afscheid uitgebreider zwaaien, meer zoals bij het vertrek met de boot naar Australie in de vijftiger jaren. Toen de mensen 'voor altijd' vertrokken.

Dus niet zo lam handje als "de koningin van Lombardije". Nee echt van , Nou tabé dan!!!
Wie je wat er dan ook flink beweegt ? Je lachspieren ! En die kunnen niet genoeg getraind worden!!

2 reacties | reageren

Leukste

In het blad van de ANWB stonden de leukste uitjes van Nederland. Daarbij was de GaiaZoo in Kerkrade landelijk winnaar. Die kregen van mij ook veel punten toen we daar waren, dat schreef ik onlangs op dit blog. En wij zagen de dierentuin in een winterse sfeer, hoeveel mooier zal het straks niet zijn.
In Zeeland won de Berkenhof. Eigenlijk vond ik die tuin vroeger mooier dan de laatste keer dat we er waren. Maar goed, we gaan vast nog eens en zien dan waarom ze gewonnen hebben.

Vandaag ga ik eens wat voorbereiden voor ons eigen uitje naar Westenschouwen. Want in de winter haal ik ons chalet leeg wat levensmiddelen etc. betreft. Dus ik struin nu thuis de keukenkastjes na om te zien wat ik daar dubbel heb. Peper en zout gaat niet over de datum, dat heb ik zeker nog. De andere dingen moeten wellicht worden gekocht. Dat kan daar. Wanneer we gaan slapen en vakantie houden ? Ik weet het nog niet, er moet ook nog wat worden gepoetst, gelucht en gezogen. Daarna genieten!

We hebben ook nog een weekje vakantie in Duitsland in het vooruitzicht. Ik won een keer een tegoedbon voor een Vacansoleil-chalet. Die heb ik onlangs verzilverd.
Ja, 't is maar goed dat we niet meer moeten werken...hoewel, nu de kou uit de lucht is roepen er allerlei karweitjes in-en om het huis!
Gelukkig maar, dat ik een beetje doof ben.

-

tommy vond de cheetah wel bijzonder, gelukkig zat het beest achter dik glas-
 

6 reacties | reageren

90 Jaar

Het was al drie maanden geleden dat moeder Emma had gezien. Toen de jongelui gisteravond bij ons kwamen eten, gingen ze eerst even bij oma langs. En natuurlijk was onze moeder, hun oma en Tommy & Emma's omi, daar heel blij mee. Het is ook zo'n heerlijk kind om mee te knuffelen.
Zo zie je, er zit 90 jaar leeftijdsverschil tussen de dames, maar ze houden allebei van dezelfde kleur !

5 reacties | reageren

Dagje uit

"Zo, zijn jullie er al weer ?" vroeg de veerman van de pont naar Spijkenisse.

Grapje hoor, maar het had zomaar gekund. Want we gingen binnen korte tijd voor de derde keer naar mijn zwager en schoonzus. Terwijl we er andere jaren, nauwelijks kwamen, we zagen elkaar op andere momenten. Dat kan gewoon gebeuren. Na het feest van vorige week, gingen we nu voor een uitgebreide high-tea met zijn viertjes. Dat hadden we al meer gedaan. "In den Biesenschuur" heet de locatie. Het is perfect verzorgd, heel smakelijk, niet alleen de theesoorten, maar ook alle zoete en hartige hapjes. Het is, dat moet ik eerlijk zeggen, meer een vrouwen- dan mannen-gebeuren.
Er was gevraagd naar speciale hapjes, vanwege de lactose-intolerantie van mijn echtgenoot. Dat pakte prima uit. Overal was vervanger voor, zodat hij geen 'last' had.  Voor we er erg in hadden, zaten we drie uren te smikkelen en smullen, drinken en praten. De tijd vloog.
Op zeker moment werd de theesoort "de droom van Spijkenisse" geserveerd. Gerrit zei tegen de dame die ons hielp "o, is dat thee ? Ik dacht dat u dat was.." Ze kon het wel waarderen. Mijn dag kan niet meer stuk, was haar reactie.

Toen we buitenstapten hadden we een leuke ontmoeting. Onze buurvrouw van de camping ging met collega's hight-teaen. Zij was natuurlijk ook verbaasd. We weten wel dat ze in Spijkenisse woont, maar op dat moment ontdekten we ook dat zij de juf van Yannick is. En dat is de kleinzoon van onze zwager en schoonzus. Opa Jan is een bekend figuur omdat hij met de bakfiets de kinderen van school ophaalt en meedoet  met activiteiten bij de kinderen. De juf viel van verbazing bijna om. "Hij is zo'n leuke opa !" Het was dan ook wel erg toevallig allemaal.

In een tijdschrift over Brocante was ik een adres in Spijkenisse tegen gekomen. Schoonzus wist waar het was, vlakbij ons high-tea adresje. We zijn er even binnen gewandeld. "La Trouvaille", heet de winkel en het was er inderdaad erg leuk. Er gingen een paar speldenkussens mee naar Tholen.
Het was een gezellig dagje, maar nu zijn onze familieleden eerst aan de beurt om naar Tholen te komen.
Dat zullen ze sowieso toch wel doen, want ze hebben een chalet op een camping op Sint Maartensdijk, en haar 98-jarige moeder woont nog in Sint Annaland.
Maar we verwachten hen in huize Rommerswael.

-Gisteravond bij het programma B&B op de t.v. kwam ook iemand met  lactose-overgevoeligheid in beeld. Ook hij werd goed bediend- Gelukkig maar dat het mogelijjk is.

2 reacties | reageren

Traditie

1 reactie | reageren