Ik kan op mijn community geen nieuwe items meer plaatsen. Het is een technisch probleem waar ik de webmaster al vaak over gemaild heb. Jammer dat Zeelandnet niets voor me kan doen. Ik krijg nu zelfs geen antwoord meer. Zijn er meer mensen met dit probleem op hun community?
Toetsenist en oprichter van The Doors Ray Manzarek overleden. (74)
The Doors were founded by Ray Manzarek and Jim Morrison in Los Angeles in 1965. They released their eponymous debut album, which contained their hit single Light My Fire, in 1967 and went on to be one of the most controversial and influential rock acts of the sixties. Jim Morrison's early death in Paris in 1971 only served to fuel their legend and both he and the band have continued to enjoy iconic status for more than thirty years.
You know that it would be untrue You know that I would be a liar If I was to say to you Girl, we couldn't get much higher
Come on baby, light my fire Come on baby, light my fire Try to set the night on fire
The time to hesitate is through No time to wallow in the mire Try now we can only lose And our love become a funeral pyre
Come on baby, light my fire Come on baby, light my fire Try to set the night on fire, yeah
The time to hesitate is through No time to wallow in the mire Try now we can only lose And our love become a funeral pyre
Come on baby, light my fire Come on baby, light my fire Try to set the night on fire, yeah
You know that it would be untrue You know that I would be a liar If I was to say to you Girl, we couldn't get much higher
Come on baby, light my fire Come on baby, light my fire Try to set the night on fire Try to set the night on fire Try to set the night on fire Try to set the night on fire
En nou wegwezen mensen! Daar heb je die vreselijke Conny weer met haar spam.
Beantwoord deze berichten niet! Ze zien er onschuldig uit maar zijn verzonden vanaf servers in vijandige staten. Voor meer informatie zie de weblog ven Catrijn.
Zandzakken voor de deuren, houdt ramen en deuren gesloten! Luister naar verdere instructies via de rampspoedzender Omroep Zeeland.
Dit was een officiële mededeling van het Ministerie van Binnenlandse Aangelegenheden.
Gaat er een Souburger van het nummer Birds van Anouk een dialectversie maken. Ik vind: Meeliften op succes, prima, is van alle tijden. Maar, Ik vind ook: (dit is mijn mening en daar zult U het mee moeten doen):
Nee hè, niet weer iets in het dialect. Asjeblieft zeg! Je word tegenwoordig op Zeeuwse radio en TV platgebombardeerd met boerenrock, onverstaanbare Katinka’s en brallende bierzuipende, op gitaren rammende klompendragers.
Heeft ons supermooie en heerlijke Zeeland nou niet wat meer te bieden? Ik dacht het wel.
Loopt mijn buurman de straat op naar de man, een overbuurman, een buitenlander, met een huilende, nee, hysterisch gillende vrouw achter zich aan "Geef terug roept, smeekt ze!"
Nu ziet mijn buurman dat de man een kindje, paar weken oud, in zijn armen houdt. Echtelijke twist, gevalletje van pesten
Mijn buurman spreidt zijn armen en roept hen beiden, brengt hen bij elkaar met zijn handen, en zegt dat ze lief voor elkaar moeten zijn.
De buitenlander scheldt z'n vrouw uit voor hoer Mijn buurman zegt dat ie dat niet mag zeggen, en dat het niet waar is.
Een andere overbuurvrouw schiet nu ook te hulp, mijn buurman kan weer naar binnen.
Er word op straat nog gegild door de jonge moeder dat ze elke dag klappen krijgt De toegeschoten buurvrouw kan dat beamen, ze hoort het elke dag, door de muren heen.
Mijn buurman, één meter negentig lang, vijf en tachtig kilo schoon aan de haak, schoenmaat zesenveertig, handen als kolenschoppen, eenmaal terug in zijn huis kijkt naar zich zelf in de grote de spiegel in de gang,
Aan hen, die met me meevoelen, meedenken. Heerlijke, gewone, echte mensen. Mensen met gevoel, en humor. Mensen zonder vooroordelen, mensen die mijn tekortkomingen nemen zoals ze zijn, mijn onhebbelijkheden accepteren, met een glimlach begrijpen. Nee, niet die schijnheilige namaakschilderes die me eens om een computer vroeg, en ook kon krijgen, maar niet meer van zich liet horen en me daarna fijntjes helemaal de grond in boorde. En dan te bedenken dat ik nog wel een stilleven in acryl van haar wilde kopen. Jeetje! Maar: -Ik blijf lachen!- Castigat ridendo mores! Nee, het is voor de mensen die weten dat ik van ze hou, wat er ook gebeurt. Voor hen, mijn vrienden. Niks cijfertjes, niks aandacht. Eerlijk duurt het langst. Voor die mensen dus.
Ze werkt met veel accuratesse, mijn secretaresse Maar 's avonds na zessen verslaat ze zelfs juffrouw van Liere -die deed het het liefst met z'n vieren- Nee. mijn secretaresse doet het met heel veel souplesse.
Jullie dachten zeker: het liefst met z'n zessen? Foei, let toch op de finesse!
Element: vrouw Symbool: vr Ontdekker: Adam Atoomgewicht: gemiddeld 53,6 kg, maar alle variaties tussen 4 en 200 kg zijn mogelijk
Fysieke eigenschappen: 1. Het oppervlak is normaal gesproken bedekt met verf of andere kunststoffen. 2. Bereikt kookpunt razendsnel, maar bevriest op voorspelbare momenten. 3. Smelt bij de juiste hoeveelheid aandacht. 4. Wordt bitter indien onjuist gebruikt. 5. Kneedbaar indien er druk wordt toegepast op de juiste punten. Maakt dan ondefinieerbare geluiden. 6. Kenmerkend is het voortdurend stemgebruik waarbij de klanken doe-di en doe-da overheersen.
Chemische eigenschappen: 1. Grote affiniteit met goud, zilver en diverse waardevolle stenen. 2. Absorbeert enorme hoeveelheden waardevolle substanties en goederen. 3. Kan zonder waarschuwing of aanleiding exploderen. 4. Is niet oplosbaar in water, maar gedrenkt in alcohol wordt het aantal nuttige toepassingen vergroot. 5. Is duur in aanschaf en onderhoud, bij Westerse elementen is het rendement laag. Aanzienlijk hoger rendement en lage aanschafkosten zijn haalbaar bij bepaalde elementen uit Azië of Oost-Europa.
Algemeen gebruik: 1. Is uitermate decoratief, met name in en op dure sportwagens. 2. Is een effectief ontspanningsmiddel. 3. Kan een uitermate effectief reinigingsmiddel zijn.
Testgegevens: 1. Wordt rood indien men het element ontdekt in natuurlijke staat. 2. Wordt groen indien geplaatst naast een beter uitziend specimen. 3. Het jonge specimen oefent een aanzienlijke aantrekkingskracht uit, die met de leeftijd vermindert. 4. Claimt aangetrokken te zijn tot het tegenpoolelement Man. Dit geldt echter alleen indien het element Man in het bezit is van de juiste eigenschappen te weten: 1) geld 2) knap uiterlijk (het element Vr ontkent dit meestal in alle toonaarden).
Risico's: 1. Is uitermate gevaarlijk behalve in ervaren handen. 2. Het is illegaal om meer dan een specimen tegelijk te bezitten. Het is echter wel mogelijk om dit te doen, indien de verschillende specimens dit niet van elkaar te weten komen. 3. Het element Vr neigt naar reproductie. Dit kan voorkomen worden door ze alleen met rubberen beschermingsmiddelen te behandelen. 4. Indien het element uit uw beheer verdwijnt kan dit gepaard gaan met aanzienlijke kosten.
Beeld uit Sin City, afkomstig uit de 'supercut' met fragmenten waarin we een personage op de rug zien.
Met de rug naar de camera: een populair trucje onder filmmakers.
Hoe vaak zien we als filmkijkers een personage op de rug? Vaak, afgaande op deze fraaie montage van 'back to the camera'-shots, waar ondersteund door muziek van Moby : "God Moving Over the Face of the Waters" voorbeelden uit tientallen films langskomen.
Het is een techniek die Steven Spielberg regelmatig toepast: eerst de verbazing op het gezicht van de hoofdpersoon in beeld brengen en daarna laten zien wat hij ziet, zodat personage en kijker tegelijkertijd waarnemen wat er aan de hand is.
Voor de filmkenners is deze collage, gemaakt door Zach Prewitt, op nog een andere manier leuk: zij kunnen turven hoeveel fragmenten ze kunnen thuisbrengen. Het begint met The Aviator (die krijg je dus cadeau) en er komende meerdere films langs die bij de laatste Oscaruitreiking een rol speelden. En als je bent uitgespeeld? Hier staan ze allemaal.
door Peter Zantingh, NRC.nl
(de verspringende letters worden U aangeboden door Zeelandnet)
de twintig scherven passen in elkaar de wijnkruik lijkt veel ouder nu alsof een jong gezicht opeens gerimpeld werd zelfs als ik er een nieuwe buitenlaag op leg zou aan de binnenkant elk spoor van lijm dat losraakt mengen met de wijn
wat ik nog niet gemaakt heb is de stop omdat het toch geen wijnkruik wordt ben ik geheel vrij in de keus van het motief geen druiventros geen plukkertje geen god met ranken om zijn dronken kinderkop geen delta met een masthout vol klimop
wat ik ga vormen uit mijn beste klei wat ik glazuren zal naar beste kunnen wordt weet ik nu mijn vingers buigzaam wachten op wat zich wendbaar naar mijn duimen richt hoogstens de strik op een verweerd gezicht iets dat ook eerst moet springen wil het passen
verbaas je daarom niet wanneer de kist een onverpakte kruik blijkt te bevatten het is geen slordigheid geen gril geen list als je een stukje mist is het aan jou de pasbaarheid te vinden en aan jou als jij de delen anders wilt verbinden
In de vleeshal, de expositieruimte van het prachtige Stadhuis op de markt in Middelburg zullen ze me niet meer zien. Alhoewel ik zelf nog nooit iets van kunst heb gemaakt, maar wel een breed georiënteerd liefhebber ben, heb ik natuurlijk wel een mening. Maar twee of drie euro betalen om te zien dat er in een nis wat sigaretten op een bepaalde manier zijn gerangschikt, en dat in de volgende nis hetzelfde trucje wordt herhaald met een aantal tijdschriften opgerold met een elastiekje erom, dat gaat me te ver. Dan voel ik me in de maling genomen. En als ik dan kijk naar de andere bezoekers, die heel interessant naar een in een houten raamwerk gespannen theedoek staan te kijken, krijg ik de kriebels. Ben ik nou gek? En later, buiten vraag ik me zelf af waarom ik zo labbekakkerig geweest ben om mijn geld niet terug te vragen. Maar dat komt, denk ik, omdat ik bang ben om voor gek te staan. Tegenover al die interessant kijkende mensen, denk ik. Nee, daar kom ik niet meer. Twee euro is soms nog best veel geld.
Ik lag dagen gespreid op zijn morsige bed. Hij kroop over me heen. Met zijn scherpste gereedschap ontleedde hij mij. Nauwgezet werd ik per streek in kaart gebracht. Terrein onontgonnen en verloren, een lichaam wild als een woestijn en even verlaten. Gladder maakte hij mij niet. Wel echt. Ik zag mezelf zoals nooit tevoren, het deed pijn, die huid ondanks de verf zo vreselijk dun, zoveel er onder opgeslagen, het kruipt er haast uit. Ik werd door zijn hand de essentie van naakt. En toen het klaar was wist ik niet waarheen te gaan. Ik was verslaafd geraakt aan man en kamer, aan voor het eerst gezien te zijn.
En op een moment als dit, waarop ik in mezelf op zoek ben naar de zin van het c.q. mijn bestaan, valt dan plotseling mijn oog op het lijstje aan de muur met het ooit door mijzelf ingelijste briefje, of misschien beter nog gezegd, bulletin, wat ik ooit vond in een verloren lade tussen wat vergeelde foto’s van reeds lang overleden personen die dus blijkbaar familie van mij geweest zouden moeten zijn, en aan mijn moeder verzonden in het jaar des Heren 1948, van de N.V. GEBR. VAN UDENS SCHEEPVAART & AGENTUUR MAATSCHAPPIJ te Rotterdam, Veerhaven 14-16, postbus 1123, telegr. adres “van Uden” telefoon no. 21300 (7 lijnen), waarop te lezen valt:
Mevrouw, Wij kwamen in het bezit van Uw schrijven van 16 dezer en delen U in antwoord daarop mede, dat Dhr. P. de Wispelaere, een reis heeft gemaakt met ons s.s. “Keilehaven” naar de Fransche Congo vanaf 25-3-1938 t/m 22-6-1938 en te Havre in het hospitaal werd opgenomen wegens malaria, vanwaar hij later naar zijn woonplaats werd gezonden.
Hoogachtend, Bonval of zoiets.
En dan vraag ik me af: wat is er in die tien jaar gebeurd? Waarom krijgt mijn moeder na tien jaar een bevestiging van deze gebeurtenis?
Luisterend naar de muziek van Bob Dylan, onderwijl genietend van het schilderijtje wat een bevriend kunstenares speciaal voor mij heeft gemaakt. (haar man is pas overleden, erg, maar de man was op) neem ik er een glaasje Cabernet Sauvignan uit Roemenië bij. En die heb ik dan weer net binnen gekregen. Wil je het echt weten? Dracula is de naam! Ik krijg regelmatig wijn uit Roemenië. Het land schijnt zo ongeveer de bakermat te zijn van de Europese wijnbouw.
En... ik hoef vanavond niet te werken. Het leven is heerlijk!
The child is father to the man. Gerald Manley Hopkins
'The child is father to the man.' How can he be? The words are wild. Suck any sense from that who can 'The child is father to the man.' No; what the poet did write ran, 'The man is father to the child.' 'The child is father to the man!' How can he be? The words are wild!
*********************************
Ik zal wachten.
Ik zal wachten tot de dag dat je bij me zult komen Ik zal altijd blijven wachten, nét zolang tot je bij me zult zijn Tot die dag zal ik zwijgend in de tuin staan, naar de oude boom gaan, elke dag Ik zal zacht neuriënd aan de beek staan, tot die dag.
