vertrek
Oef, dat was een moeilijke beslissing...
Maar toch, we waren nu met 3 vrijwilligers plus de ouders van Eva, dat is veel. Zondag gingen we naar de laguna, een meer aan de voet van de waterval, Bijzondere ervaring, zo afdalen naast de waterval in het regenwoud. Goed vasthouden aan boomwortels, heel voorzichtig, want alles is vochtig. Maar het lukte, ook de ouders van Eva waren mee. Karen was niet mee, die wilde alleen thuis blijven en slapen in de hangmat. Was hard nodig!
Maar eenmaal beneden, dat prachtige blauwe meer zomaar in het oerwoud, dus jawel..... kleren uit en zwemmen. Tenslotte lagen we allemaal in het water. Fantastisch, zo zwemmen aan de voet van de waterval.
Eva en Karen gingen maandag naar Pojom. Daar werkt Hanne, samen met Kurt, haar vriend. Dat is met de auto naar Isquisis en dan een uur lopen over de glibberige berg. En slecht weer. Maar het lukte, ze geraakten er en deden wat moest gebeuren.
Vivian en ik deden inmiddels samen spreekuur, voor het laatst samen. Ik wilde heel graag nog patienten zien, nou, dat was geen probleem. Ze kwamen in drommen, met hele families tegelijk. Hadden zeker gisteren bedacht dat het handig was om gezamenlijk naar Yalanhuitz te gaan. Of ze komen uren over de bergen lopen met zieke kinderen. Die mensen stuur je niet terug.
Het spreekuur liep dus gigantisch uit. We hadden de ouders van Eva uitgenodigd voor de lunch bij ons in Casa Canella, nou, tegen drie uur was het zover. Voordien had ik Eva's moeder al bij een bezorgde moeder gehaald, klein babietje, 4 weken, 2400 gram, wilde niet drinken, pakte wel de tepel, en liet dan weer huilend los, geen spruw, buikkrampjes? Alles geprobeerd, toch maar met pijn in het hart Formula (flessenmelk) meegegeven. Dat wou hij wel. Heb hem verteld dat hij in de rest van zijn leven wel zal moeten werken voor de kost. Maar zo'n jong mag natuurlijk niet verhongeren.
Ik ben toen in Casa Canella gebleven om mijn koffer in te pakken. Dat kan alleen bij daglicht. Dus ook heel goed nadenken: wat heb ik nog nodig, wat laat ik waar. Want morgenochtend om 3 uur vertrekt de bus. En dan is het hier onbeschrijfelijk donker! Zaklantaarn nog maar controleren.......en de mobiel die als wekker moet dienen.
