Een tijdje geleden vroeg iemand: "Is je blog stuk? Ik zie nooit meer iets van je."
En ja, het is een flinke tijd stil geweest hier. Er gebeurde erg veel in mijn persoonlijke leven, en dat was allemaal zo heftig dat ik niet goed wist hoe ik daar nou over moest schrijven. Dus bleef het stil.
In januari kocht ik een andere laptop, en zat ik weer vaker lekker te klooien op internet. Met kerst had ik een knietafeltje gekregen, dus in een hoekje op de bank, met laptop, begon het toch weer te kriebelen.
Vandaar dat ik vanaf nu weer af en toe zal bloggen.
Dit wordt een boos blogje. Dus de lezer is gewaarschuwd!
Vanmiddag, net na vijf uur, ging mijn telefoon. Dochter drie aan de lijn, of ik even naar de fietsenmaker wilde komen om te betalen.
Dat vind ik niet zo leuk, als de kinderen buiten mij om dingen laten doen en mij vervolgens vragen om te komen betalen. Dat zei ik dan ook tegen haar.
Maar goed, ik ging er toch maar heen, ze vertelde dat ze een ongelukje gehad had met de fiets, en ze moet toch een fiets hebben.
Daar aangekomen, vond ik een dochter in tranen, met een zere voet en onder de schrammen en blauwe plekken.
Dat was even schrikken, ze vertelde dat ze door een automobiliste van de weg was gereden, en dat de dame in kwestie was weggereden toen die zag dat ze weer opkrabbelde.
Haar voet deed gemeen zeer, dus ik belde de HAP of we konden komen. Dat kon gelukkig meteen.
Er zijn foto's gemaakt, en gelukkig is er niks gebroken. De voet is wel gekneusd. De rest van de verwondingen valt ook mee, alleen wat schaafwonden op haar handen, gezicht en lichaam.
Nog terwijl we bij de HAP waren heb ik de politie gebeld, en nadat we klaar waren met foto's en een verbandje om haar voet, konden we terecht om aangifte te doen.
MIDDELBURG - Politie Zeeland is op zoek naar getuigen van een aanrijding vanmiddag rond 16.30 uur in de Zuidlandstraat in Terneuzen. Een 14-jarig meisje, afkomstig uit Terneuzen, reed met een vriendinnetje over het fietspad. Net na de kruising Dokweg/Axelsestraat/Zuidlandstraat reed een donkerrode personenauto plotseling een stuk over het fietspad. Het meisje kon niet meer uitwijken, omdat er veel auto's geparkeerd stonden en de personenauto reed tegen haar fietsstuur aan. Hierdoor kwam het meisje ten val en uit haar fietstas rolden allerlei spulletjes over de weg. In de donkerrode auto zat een mevrouw. Zij stapte uit de auto en liep naar het meisje toe. Zonder iets te zeggen begon zij de spullen op te rapen die uit de fietstas waren gevallen. Zij gaf de spullen terug aan het meisje en is weer in de auto gestapt en weggereden. Haar identiteit heeft de vrouw niet achtergelaten bij het meisje. Door deze aanrijding heeft het meisje een gekneusde voet en schaafwonden over haar hele lichaam opgelopen. De Zeeuwse politie is op zoek naar de vrouwelijke bestuurder van deze donkerrode auto. Bent u, of kent u haar, dan wordt u verzocht contact op te nemen via 0900-8844. U kunt zich ook melden op het politiebureau in Terneuzen.
Ik hoop dat de automobiliste zich meldt. Een kind zo aan haar lot overlaten op de straat!
Vandaag is oudste dochter getrouwd met haar lief. Vanmorgen om zes uur was ik al wakker, en lag ik nog even te genieten van een stil huis.
Om half zeven gingen de wekkers af, en begon het gekkenhuis van douchen, aankleden, en opmaken. Alles liep gesmeerd, en we waren keurig op tijd bij het stadhuis.
De muziek speelde, de ambtenaar had een leuke en bijzonder persoonlijke speech, en schoonzoon had ook nog iets voorbereid. Hij kwam keurig uit zijn woorden!
Iedereen in de zaal was ontroerd, gelukkig had de bode genoeg zakdoeken voor iedereen.
Zoenen!
Na de plechtigheid liepen we naar buiten, waar het kado voor het bruidspaar al klaar stond!
Grapje natuurlijk, maar het was een gek gezicht!
De bode moest behoorlijk aandringen voor de wagen wegreed, maar toen konden we naar hartelust met rijst gooien en feliciteren.
De rest van de dag was rustig, straks gaan we lekker eten.
Nu ben ik niet alleen moeder, maar ook schoonmoeder!
Mijn vaste lezers vragen zich vast al af wat er aan de hand is, ik schrijf normaal gesproken met enige regelmaat in mijn blog, en nu is het al twee weken stil.
Mea culpa, maar het is hier een gekkenhuis! De school is weer begonnen voor zoon, voor dochter drie moeten de laatste schooldingen geregeld worden, dochter twee trouwt in oktober, en nu er een kindje op komst is, gaat oudste dochter ook trouwen.
Over vijf dagen dus al...
Ik ren van hot naar haar, links en rechts dingen regelend, en mijn telefoon onder handbereik.
Nog een paar kleine dingen, dan ben ik klaar. Zoon en dochter drie moeten nog nieuwe schoenen, er moeten nog reserve-panties gekocht, en de feestmaaltijd voor na de trouwerij moet nog. Maar dat staat al in de steigers.
Zoon heeft een echt pak gekregen voor de grote dag, met een overhemd en vlinderdas. Hij ziet er in uit om op te vreten... :-)
Vandaar ook dat ik op de reactie onder mijn vorige stukje nog niet gereageerd heb. Ik vond het erg leuk om te lezen dat de trui voor mijn echtgenoot zo mooi gevonden wordt, alleen het patroon...
Tja, ik heb verschillende motieven bij elkaar gezocht en gecombineerd, en daarna omgerekend naar het garen wat ik wilde gebruiken.
Wie het patroon graag wil, ik heb mijn aantekeningen nog wel ergens, maar een echt uitgeschreven patroon is het dus niet.
Kleding, ik loop er niet warm voor. Ja, een mooi handgebreid vest, door mezelf gebreid dan wel, dat vind ik leuk. Of een paar goed gelukte sokken. Maar hele dagen winkelen, winkel in winkel uit en alleen maar kleding kijken en passen, daar doe je me geen plezier mee.
Schoon en heel, dat vind ik wel belangrijk. En als het lekker zit vind ik het snel goed.
Maar deze week heb ik me redelijk druk gemaakt om kleren. Eerst het jasje wat ik aan het maken ben. De wol is gesponnen, en ik ben aan het breien. Lekker zacht, mooie kleur, ik ben er erg blij mee.
Zonnig oranje!
Een ander kledingstuk waar ik druk mee ben geweest, is een shirt van dochter drie. Ze is teruggekomen van kamp met een flinke groene vlek in haar lievelingsshirt. Een workshop textielverven, en er was iemand tegen haar aangelopen. De vlek was dus lekker ingedroogd, het zat er al een paar dagen op.
Ik heb het shirt gewassen, dat hielp niet. (dat had ik ook niet verwacht)
Daarna heb ik er achtereenvolgens vlekkenzout, spiritus, ammonia en terpentine op gedaan. Allemaal zinloos. De vlek zat en bleef zitten.
Vanmorgen heb ik thinner gehaald bij de bouwmarkt. Wat een rotzooi is dat! Het stinkt, je ogen gaan tranen, je handen voelen aan of ze in tien minuten tijd tien jaar ouder geworden zijn, en de fles staat vol waarschuwingen.
MAAR... het werkt wel! Na flink boenen is de vlek nu bijna weg! Het shirt gaat nog een keer in de wasmachine, en daarna kijk ik wel of ik de laatste resten ook nog wegkrijg. Maar wat een rotwerk is dat! Letterlijk klere(n)zooi dus.
Dochter drie is een weekje thuis geweest, gisteren is ze weer weggegaan. Ze is een week naar het zomerkamp van FNV Bondgenoten.
Het is stil in huis zonder haar, zaterdag komt ze gelukkig weer thuis. En in de tussentijd volg ik de activiteiten op het kamp via Twitter. Leuk hoor, sociale media...
Zoon vermaakt zich ook zonder zijn grote zus wel. De buurtkinderen zijn ook allemaal weer terug van vakantie, en de hele dag hoor je kinderstemmen. Een echt zomers geluid vind ik dat.
Alle vakantierommel is weer opgeruimd, en ik ben weer druk met mijn handwerkhobby's. Momenteel ben ik superzachte merino aan het spinnen, om een jasje van te maken voor mijn kleinkind. Jee, wat klinkt dat he?
Aanstaande donderdag naar de verloskundige met mijn dochter, ik hoop dat we het hartje kunnen horen!
We zijn weer thuis, al ruim een week. En nu heb ik eindelijk de rust in mijn lijf om even te bloggen. Er is veel gebeurd in de vakantie, we hebben van alles gezien en gedaan.
Voor de kinderen was het Aquarium van La Rochelle een vrolijk weerzien, met alle visjes en andere zeedieren. Zoon is vooral erg dol op de zaagvis die er rondzwemt.
Ze hebben allebei weer een mooi knuffeldier meegenomen, het moest een schildpad zijn. Gelukkig waren er twee verschillende schildpadden.
Eén dag hadden we een dagtocht gepland, naar het Ille d'Aix. Mooie tocht erheen, in een klein bootje, langs het Fort Boyard. Leuk eiland ook, maar een regen! Niet te geloven, we zijn bijna weggespoeld!
Op de camping was het heerlijk, we kenden deze camping van vier jaar geleden, en de eigenaren kenden ons nog wel. Dat is wel begrijpelijk, na de eerste vakantie had ik wat leuke foto's opgestuurd, en daar zijn er een aantal van gebruikt in de folder van de camping.
Op een middag ging mijn mobiel. Het blijft wel wonderlijk, dat je tegenwoordig in de hele wereld gewoon met je eigen telefoon gebeld kunt worden.
De vriend van oudste belde me. Oudste dochter heeft op ons huis gepast, dus we hadden regelmatig contact.
Ik nam op, en hoorde schoonzoon (ook al zijn ze niet getrouwd, ik zie hem als schoonzoon) riep vrolijk: "Hoi, oma!"
...
Dat moest even bezinken. "Pardon?!?" riep ik zo hard dat de halve camping het hoorde.
Dochter is in verwachting!
En daarom is dit blogje zo laat. Ik ben druk bezig geweest met patronen zoeken voor babysokjes!
Dit artikel staat in Het Laatste Nieuws, een Belgische krant:
Een internationale groep onderzoekers, onder wie de leverspecialisten van het UZ Leuven, hebben voor patiënten met chronische hepatitis C twee nieuwe medicijnen (boceprevir en telaprevir) ontwikkeld die veel efficiënter zijn dan de bestaande therapieën. Chronische hepatitis C is een van de belangrijkste oorzaken van cirrose en primaire leverkanker en een vaak voorkomende reden voor levertransplantatie. Enkele maanden geleden hadden de onderzoekers al gemeld dat telaprevir, dat overigens door het Vlaamse bedrijf Tibotec uit Beerse ontwikkeld werd, de genezingskans met dertig procent doet toenemen als het gegeven wordt aan patiënten die nog nooit een therapie gekregen hebben met bestaande middelen (pegylated interferon en ribavirine). Bij meer dan de helft van de patiënten kan de behandelingsduur bovendien drastisch verminderd van 11 tot 6 maanden. Telaprevir In een nieuwe studie, die gepubliceerd staat in de New England Journal of Medicine, melden de onderzoekers nu dat het toevoegen van telaprevir aan de klassieke therapie de genezing van patiënten die niet reageerden op vorige behandeling zeer sterk doet stijgen. Ze noteren een toename van 24 tot 83 procent voor patiënten die eerder hervielen en van 5 tot 33 procent voor patiënten waarbij de klassieke medicatie niet werkte. Het hepatitis C-virus, dat het chronische hepatitis C veroorzaakt, wordt overgedragen door besmetting via bloed. In België werden voor 1990 naar schatting 80.0000 tot 100.000 patiënten besmet via bloedtransfusies. De gevolgen van deze besmetting komen pas na 20 jaar tot uiting. Met de bestaande geneesmiddelen kan momenteel maar 40 tot 50 procent van de patiënten momenteel genezen worden.
Gelukkig was ik één van de mensen bij wie de huidige medicijnen wel goed werken, maar ik ben heel ziek geweest van de kuur van bijna een jaar. Als dit goed werkt, dan is dat HEEL goed nieuws voor mensen die deze afschuwelijke ziekte hebben!
Een mobiele telefoon, ik vind het makkelijk. Ik zal niet in paniek raken als ik hem eens vergeet, maar als ik met de auto wegga ben ik een stuk geruster als mijn telefoon in mijn tas zit.
Al twee maanden liep ik met een oud telefoontje van dochter op zak, omdat mijn mooie telefoon met camera na drie jaar trouwe dienst was overleden. Dat was best onhandig, want op de telefoon van dochter zat geen camera. En ik maak graag foto's. Van de kinderen, de dieren en van mijn handwerkjes.
Een nieuwe telefoon wilde ik. Een stevige, eentje die foto's kon maken en het liefste een die op Android draait. Dan kun je namelijk spelletjes en andere handige toepassingen op je mobiel zetten.
Mijn provider had hem in het assortiment zitten, dus dat leek kat in 't bakkie. Helaas, niets is wat het lijkt...
De telefoon bleek niet leverbaar te zijn, ook niet toen ik het aardig vroeg en zelfs niet toen ik boos werd.
Nou ben ik niet voor één gat te vangen, dus ik zocht op internet en kocht het toestel simlockvrij bij een belwinkel. Twee dagen later had ik hem in huis.
Nu ben ik al een paar dagen bezig om te zien wat er allemaal mee kan. Foto's maken, muziek luisteren, spelletjes doen, en je kan er ook nog mee bellen!
Het was stil op mijn blog, ik had de tijd, de puf en de inspiratie niet om te schrijven. Maar goed, het is bijna vakantie en ik ben er aan toe ook!
Dochter is al vrij, al mag het van de wet geen vakantie heten. Aanstaande donderdag mag ze haar rapport gaan halen, ze is over naar de derde.
Zoon is ook over, hij gaat naar groep vijf. Zelf ziet hij het niet zo zitten, al weet ik uit ervaring dat het heel snel went. Al mijn kinderen hadden vlak voor de vakantie geen zin om over te gaan. Je weet wat je hebt, maar niet wat je krijgt tenslotte.
Omdat ik zowel op de basisschool als op de middelbare school wel eens help, heb ik van beide scholen een etentje gehad. Allebei hadden ze een barbecue georganiseerd.
Met de collega's en hun echtgenotes van het werk van mijn lief gaan we donderdagavond eten, bij de Griek. Lekker, om alvast in de vakantiestemming te komen. Al gaan wij niet naar Griekenland, maar naar Frankrijk.
Twee weken camping aan de kust heerlijk! En oudste komt dan met vriend hier in huis, zodat de katten gezelschap hebben.
De dag begon rond een uur of vijf, toen mijn lief opstond voor zijn vroege dienst. Ik hoorde hem mopperen, en ook hoorde ik de regen op het dak roffelen. En zoon zou op schoolreis gaan...
Om zeven uur stond ik op, maakte zoon wakker en ging ontbijt maken, en een tas voor zoon. Broodjes, een mueslireep, een zakje chips, drinken, kortom, honger of dorst zou hij niet krijgen.
Na zoon (in de regen) naar school gebracht te hebben, ging ik even bij de huisarts langs. Ik kwam als een verzopen kat binnen, wat een water kwam er naar beneden!
Terug thuis heb ik eerst de hond meegenomen voor een rondje. Nat was ik tenslotte toch al. De hond had niet veel zin om buiten te zijn, het werd dus een kort loopje.
Na de hele veestapel gevoederd te hebben, stapte ik in de auto. Op naar Middelburg, om mee te doen aan de lezersjury van het PZC.
Dat was heel leuk, want wie komt er nou regelmatig in een rechtszaal? Ik in ieder geval niet, nou ja, nu dus wel.
Bij thuiskomst had jongste dochter de post al van de mat gehaald, en op de bank gelegd. Ik zag dat er een mooie envelop bijzat. Dat zijn meestal leuke berichten, zoals een geboortekaartje of een uitnodiging. Ik wilde dan ook meteen kijken.
Het was inderdaad een uitnodiging, voor het huwelijk van dochter twee. In oktober is het dan zo ver, dan zegt ze 'ja' tegen haar lief. Voor mij het eerste kind dat trouwt, spannend! Ik heb haar alleen wel moeten beloven dat ik geen hoed ga kopen. Toen de oudsten nog klein waren, zei ik altijd:"Als jullie gaan trouwen, dan koop ik net zo'n hoed als de koningin altijd draagt." Maar dochter ziet het echt niet zitten, en het is haar dag tenslotte.
Na het eten pakte ik mijn LOTUS-koffer, de brandweer in Zuiddorpe had een oefening en ik zou slachtoffer zijn. Na het vreselijke bericht van vanmorgen weet ik weer waarom de mannen moeten oefenen, en ik ben dan ook blij dat het voor ons maar spel is.
Om negen uur was ik thuis. Doodmoe, maar erg voldaan.
Zoon had afgelopen week maar twee dagen school. De meesters en juffen hadden op woensdag een studiedag, donderdag was hemelvaart en vrijdag had geloof ik iedereen vrij.
Het was heerlijk weer, een perfecte dag om naar Bellewaerde te gaan! Om even voor tien uur stonden we al voor de poort. De kaarten had ik via het internet gekocht, dat scheelde niet alleen tijd, maar het was nog goedkoper ook.
Eigenwijs als ik ben, heb ik de hele dag zelf gelopen, in de rij gestaan en alle attracties waar ik zin in had, heb ik gewoon gedaan.
In het piratenschip met dochter
Aan het eind van de dag was ik dan ook echt helemaal afgedraaid, in de auto onderweg naar huis heb ik als een blok liggen slapen.
De volgende dag had ik weer dienst op de motorcross, gelukkig was er weinig te doen. Eén crosser moest naar het ziekenhuis, en dat was het. Ik heb lekker in de zon gezeten, kijken naar de wedstrijden, en af en toe een praatje met de andere mensen die onmisbaar zijn bij een cross. De vlaggers, de dames in de kantine en de mensen die zorgen dat alles na afloop van een wedstrijd weer netjes wordt opgeruimd en afgesloten. Een leuke club mensen!
Zondag zijn we naar Breda gegaan, naar oudste dochter. In de gemeenschappelijke achtertuin staat een kippenhok, gemaakt door schoonzoon en een andere bewoner, met kipjes er in.
Ze hebben een aantal bevruchte eieren bij de kippen gelegd, en die zijn uitgebroed. Twee schattige kuikentjes hebben ze, een lichtgele en een donkere. Ik heb ze dan ook meteen Duo Penotti genoemd.
Het is een tijdje rustig geweest hier, er gebeurde zo veel dat ik mezelf af en toe voorbij rende! Maar komende week is het relatief rustig, met hemelvaart in aantocht.
Het gesprek met de reumatoloog en de reumaconsulent heeft er flink ingehakt, ik zal mijn manier van leven op bepaalde punten flink moeten aanpassen. Lange stukken lopen is niet verstandig, dus van de zomer een dagje pretpark zal met aanpassingen moeten. Veel rusten tussendoor, en als het echt niet anders kan een rolstoel. Daar heb ik het nog erg moeilijk mee.
Maar we gaan oefenen, de vrijdag na hemelvaart gaan we een dagje naar Bellewaerde.
Verder ga ik volgende week weer voorlezen in de natuurspeeltuin, en heb ik het proefexamen voor de LOTUS-opleiding. Ik hoop dat ik slaag, en de hele groep met mij.
Ik zal weer wat vaker proberen een stukje te schrijven.
Vanmiddag was mijn afspraak bij de reumatoloog. We hebben gezellig (nou ja...) foto's zitten kijken van mijn handen en mijn voeten. Zijn oordeel: het ziet er goed uit, nog geen schade aan de botten. Nou, da's goed nieuws toch?
MAAR... om de schade zo lang mogelijk op afstand te houden, wil hij een behoorlijk zwaar middel inzetten. Een DMARD, zoals hij het noemt, oftwel een middel om de ontstekingen te laten 'slapen'.
Als het werkt, zou ik minder pijn hebben, en makkelijker bewegen. Al kan ik mijn hardloopprogramma (ik heb een mp3-speler met een gesproken programma voor beginners) wel wissen. Dat kan niet meer, die belasting is te zwaar.
Maar fietsen kan, wandelen, zwemmen, alles waar je lijf geen harde schokken van krijgt mag ik blijven doen. Gelukkig wel!
Het spul wat ik moet gaan gebruiken heeft een heel lange naam, maar het staat bekend als MTX. Op internet staan best goede resultaten, ik hoop er maar het beste van, en die bijwerkingen... dat zie ik wel als het zover is.
Gelukkig komt de zomer er aan, met hopelijk veel lekker weer. Ik heb zelf het idee dat ik met kou en nattigheid meer last heb.
De afgelopen dagen was het vreemd stil in huis. Geen dochter aan de computer, bij de televisie of boven met haar radio. Zelfs de dieren liepen een beetje van slag af door het huis, er klopte iets niet, ze liepen af en toe haar kamer in, maar ze was er echt niet.
Gisteravond kwam ze gelukkig weer thuis, moe, een beetje vies, maar ze had een geweldige tijd gehad! Ze hebben gesport, met de andere scholen opgetrokken, en lekker in de stad gewinkeld.
Zelf vond ze het museum erg mooi. Als je de site bekijkt, lijkt het me inderdaad erg leuk. De leraar die mee was, had zichzelf laten fotograferen in Schotse kilt met alles er op en er aan, ik ben heel benieuwd naar die foto's!
Voor de liefhebbers: een echte Schot!(plaatje van internet)
Zelf heeft ze ook veel foto's gemaakt, we hebben ze nog niet op de computer gezet, dat doe ik vanmiddag denk ik. Misschien mag ik er wel een paar gebruiken om hier te laten zien.
Vanmorgen is ze weer naar school gegaan, ze had niet veel zin, maar goed, daar hebben we allemaal wel eens last van. Ze was goed uitgeslapen, en de leraren weten dat ze weg geweest is, dus ik denk zo maar dat het wel goed komt.
Zelf zit ik vanmorgen even aan huis gebonden, ze komen als het goed is de collectebussen terugbrengen. Ik ben coördinator van de Astmafonds-collecte.
En vanmiddag ga ik weer naar de reumatoloog, we gaan de foto's bespreken. Ik ben heel benieuwd wat hij er over te zeggen heeft.
De vakantie is weer voorbij, het gewone leven is weer begonnen.
Maandag had zoon nog een extra vrije dag, de leraren hadden studiedag. Ik heb het schema van school even bekeken, ik geloof dat er nog twee weken zijn waarin ze iedere dag naar school moeten, de rest van de weken is er studiedag, schoolreis, pinksteren, hemelvaart en ik zal vast nog wel een aantal dagen vergeten. Kortom, de zomervakantie nadert!
Dinsdag was er zoals altijd computerles met de kleintjes, en overblijven. Ik heb met de juf van de kleuters afgesproken dat ik nog tot eind mei de computerlessen geef. Die laatste schoolmaand is dan opruimen, afronden en rustig naar de vakantie toe werken.
Volgend jaar ga ik eens kijken of ik wat anders kan gaan doen op school, zoon gaat dan naar groep 5, ik zou het leuk vinden om in die groep te computeren of iets anders te doen. Het valt alleen niet mee om voor de kleuters een ander te vinden, dat is wel jammer.
Dinsdagavond was er LOTUS-les, volgende maand hebben we examen, dus het is iedere week flink oefenen nu. Wel erg gezellig, we lachen veel en leren van elkaar. Ik hoop dan ook dat we met de hele groep slagen.
Woensdagmorgen was het vroeg op, ik had beloofd om te rijden voor de school van dochter 3. Ze had meegedaan aan een schoolproject, en daarbij was ze ingeloot voor een vijfdaags verblijf in Schotland! Met het vliegtuig naar Aberdeen, spannend natuurlijk!
Ze vertrokken vanaf Brussel, en om te zorgen dat we op tijd waren, vertrokken we al om half zeven in de morgen. Drie giebelende meiden in de auto, de bak vol bagage, en TomTom op de voorruit.
Natuurlijk reed ik verkeerd, maar dat kon ik echt niet helpen. Het was druk op de ring bij Antwerpen, en ik verloor de andere twee auto's uit het oog. Gelukkig wist TomTom precies waar we waren en waar we naartoe moesten.
Zondag is ze terug, ik tel de dagen...
's Middags had zoon zijn honkbaltraining, hij kreeg een echt honkbalpak mee! Want zaterdag is er een wedstrijd, en dan mogen ze helemaal in pak aantreden. Hij is apetrots, maar wel een beetje teleurgesteld dat zowel dochter (die zaterdag nog in Schotland zit) als ikzelf er niet bij zijn. Ik kan niet, want zaterdag ben ik weer aan het werk voor het Rode Kruis bij de motorcross. En ik heb begrepen dat er een aantal leerling-EHBO'ers is zaterdag, die kan ik niet voor de leeuwen gooien.
En vandaag, donderdag, heeft de telefoon nog niet stil gestaan. Veel overleg over de Cliëntenraad, een verkoper, iemand die me vertelde dat een besteld oorstukje van mijn lief binnen gekomen was, kortom, dit stukje is in etappes geschreven.
Vanavond naar Koewacht, lekker een avond met een stel vrouwen achter het spinnewiel. Daar heb ik zin in.
Een paar dagen geleden had ik net een leuk blogje af over het bij je hebben van een zakmes, toen mijn computer compleet vast sloeg. Weg stukje!
Daar was ik zo boos over, dat ik een paar dagen geen blog geschreven heb.
Maar wat ik vandaag zag, wil ik wel graag delen: de gierzwaluwen zijn terug!
"Dit is het zwarte dier, dat ’s zomers in de steden zooveel lawaai maakt en eigenlijk niet eens een zwaluw mag heeten, al lijkt het er door zijn lange vleugels en zijn manier van voedsel te verzamelen ook nog zoo op." (Jac. P. Thijsse)
Er zit hier in de buurt ieder jaar een kleine kolonie, en hun terugkomst is voor mij het begin van de zomer.
Andere vogels zijn er natuurlijk al lang, en zelfs al druk aan het nestelen. In het nestkastje aan de voorgevel van mijn huis zit dit jaar een koppel koolmezen, en ze hebben jongen! Pa en ma vliegen af en aan, en als je heel stil luistert, kun je de kleintjes in het nestkastje horen.
Een plaatje van internet, omdat ze zo snel zijn dat ik ze zelf niet op de foto krijg!
De paasdagen zitten er weer op, de eieren zijn allemaal gevonden en wat was het geweldig weer! Ik heb zoon al een paar dagen bijna niet gezien, die was hele dagen buiten spelen en met de buurkinderen watergevechten houden.
Dochter vond het niet eerlijk, de school van zoon gaf goede vrijdag al vrij, en zij moest nog naar school. Morgen moet ze ook naar school, terwijl zoon geniet van de meivakantie.
Maar goed, dochter heeft in de grote vakantie weer meer vrij, en allerlei tussenuren en uitvaluren.
Morgen naar de bibliotheek, om te overleggen wat ik voor boeken meeneem om voor te lezen. Want in de natuurspeeltuin komt vanaf 4 mei iedere eerste woensdag van de maand een voorleesuurtje. En dat voorlezen, dat ga ik doen!
De kuur van de dokter zit er op, en daar ben ik blij om. Zo'n kuur geeft toch altijd bijwerkingen, en daar word ik niet vrolijk van.
Maar goed, afgelopen week moest ik weer volop aan de bak. Op school, bij de overblijf, waren er twee ziek (zou het hetzelfde virus geweest zijn?) dus ik draaide een extra dienst. Wel leuk, als je binnenkomt in een groep kleuters en ze beginnen te juichen omdat jij die dag hun overblijfjuf bent.
Veel van de kleuters ken ik al vanaf dat ze net op school kwamen, en het is leuk om ze te zien veranderen van een schuchtere vierjarige in een stoer 'al-bijna-groep-3' kind.
Ook in mijn werk voor de Cliëntenraad was het deze week druk. Veel overleg, veel lees- en vergaderwerk.
Vandaag zat ik er dan ook even helemaal door. Vanmorgen ben ik, samen met lief, de stad ingeweest om de laatste paasdingen te kopen voor de kinderen (en lekkere eitjes voor ons!), vanmiddag lag ik voor pampus op de bank.
Mijn lijf floot me even terug.
Vanavond zat ik in de kamer, beetje breien, beetje tv kijken, de achterdeur stond open. Achterin de tuin staat een pol lelietjes-van-dalen, vol prachtig witte klokjes.
Deze komen van het internet, de mijne zijn net zo mooi!
Ik ben zo gek op de geur, ik heb tussen mijn ondergoed een stukje zeep liggen, en in de tijd dat ik Hepatitis C had en zware medicijnen gebruikte, had ik een bus talkpoeder met de geur van lelietjes-van-dalen op mijn nachtkastje. Als ik weer eens verging van de jeuk, gebruikte ik dat. Alleen van de geur voelde ik me dan al beter.
Datzelfde parfum kwam vanavond de kamer binnen. In eerste instantie was ik bang dat zoon mijn mooie bloemen geplukt had en naar binnen had gebracht.
Maar toen ik naar buiten liep, werd de geur steeds sterker. De hele tuin geurt naar lelietjes-van-dalen, de keuken, de woonkamer, zelfs op de trap naar boven ruik je ze nog!
De deur blijft lekker zo lang mogelijk openstaan, zodat ik ze de hele avond kan ruiken.
Mijn longen zaten vol sinds afgelopen weekend, en dat werd niet beter deze week. Vanmorgen heb ik dus toch mijn huisarts maar eens lastig gevallen, en die gaf me een kuurtje om mijn longen weer schoon te krijgen.
Nou alleen dat zonnetje nog terug, dan ben ik over een paar dagen weer in orde.
Van de ene dokter kon ik meteen door naar de andere, ik moest vandaag in het ziekenhuis zijn. Bij de reumatoloog, om precies te zijn. Die heeft me het hemd van mijn lijf gevraagd, en van alles bekeken en geknepen. Wat wist die man akelige plekjes, sommigen deden echt gemeen zeer!
Morgen nog foto's maken van mijn handen en voeten, en dan over een paar weken terug. Het is waarschijnlijk een combinatie van artritis en artrose.
Ik hoop dat het allemaal meevalt, ik wil volgend jaar zo graag gaan lessen voor mijn motorrijbewijs.
Ik wil al lang mijn motorrijbewijs, maar met kleine kinderen is het niet handig. Nu de kinderen groter worden, en ik 's avonds nogal eens ergens alleen heen ga, lijkt het me heerlijk om de motor te kunnen pakken.
Het gebeurt me niet vaak, maar afgelopen vrijdag begon ik me in de loop van de dag ziek te voelen. Loopneus, zere keel, moe.... afijn, iedereen die wel eens met een forse verkoudheid of een griepje heeft gelopen weet hoe ik me voelde.
Er zijn gelukkig niet zo veel virussen die vat op me hebben, maar het leek er op dat ik het toch te pakken had!
In de loop van de avond kreeg ik het koud, rillend zat ik onder een dekentje te kijken naar de film 'Marie-Antoinette'. Normaal vind ik films over het Frankrijk van vóór de revolutie erg mooi, maar het kon me niet boeien. Ik wilde alleen maar naar bed, slapen.
De volgende dag heb ik in bed doorgebracht, met af en toe een kop thee en een schaaltje gele vla.
Vandaag ben ik op, maar ik kan nog geen deuk in een pakje boter slaan. Beetje lezen, beetje handwerken, en dan maar een dutje omdat het allemaal zo vermoeiend is. Goh, zou ik oud worden?
De maand maart is verder zonder noemenswaardige incidenten voorbij gegaan. Lief is weer een jaar ouder, de tafel en de kast staan hier of ze nooit anders gedaan hebben, en hier is weer van alles gebeurd!
Vooral huishoudelijke dingen natuurlijk, maar ook een leuke logeerpartij van een dochter, en een gesprek op de school van zoon. Waar dat precies over ging, dat zal ik hier niet neerzetten. Laat ik het er op houden dat we er allemaal voor willen zorgen dat zoon het goed doet op school.
Afgelopen vrijdag was ik de hele dag de hort op. Ik ging naar de breidag in Nieuwegein, een beurs, en je kon ook inschrijven voor verschillende workshops.
Omdat lief nooit weet wat hij mij voor mijn verjaardag moet geven, kreeg ik van lief een dagje uit. De entree, een workshop naar keuze, en zakgeld om leuke dingen mee te kopen.
Het was meteen een goede test voor de auto, zo'n lange rit. En het ging allemaal prima! Op een halve tank benzine ben ik heen en weer gereden, met het onvermijdelijke stukje file daarin. Een vrachtwagen met pech zorgde voor wat oponthoud.
Gelukkig was ik op tijd voor de workshop, illusion knitting. Heel leuk om te doen, met een gezellige groep. Het is nog niet af, dat kan ook niet in de twee uurtjes die zo'n workshop duurt, maar ik denk dat het, na de instructie en met het patroon en de tips die we meekregen, wel gaat lukken om het kussen af te maken.
Op Ravelry, een brei- en haakgroep op internet, was iemand een aprilgrap gestart. Met als resultaat dat iedereen uit die groep (en dat waren er best veel!) tegen elkaar liep te blaten als schaapjes!
Ik had getwitterd dat ik zou gaan gisteren, en een vriendin van me, die een deel van het jaar in het buitenland woont, had dat gelezen. Die sms'te me dat ze ook kwam, dan konden we bijpraten, en zij handwerkt ook, kon ze meteen de dingen kopen die ze in haar buitenland niet hebben. (of die heel duur zijn)
Dat was heerlijk, we hadden elkaar wel op internet gesproken de afgelopen tijd, maar elkaar echt zien, dat was er al meer dan een jaar niet van gekomen. We hebben lekker geshopt, bijgepraat, en 's avonds samen gegeten. Toen ik lief belde en zei met welke vriendin ik had afgesproken, wist hij genoeg.
Ik kan voorlopig weer vooruit op handwerkgebied, ik heb spinwol gekocht, en heel dunne zijde om voor de antieke pop te breien, daar heb ik speciaal breinaalden anderhalf (dat is dus anderhalve millimeter dun!) voor gekocht.
Ik heb dikke wol die ik wil verven, steekmarkeerders, en een streng garen met alle kleuren van de regenboog.
Deze sjaal wil ik maken!
Vandaag was een dag om bij te komen van alle drukte. Ik ben met de kinderen naar een rommelmarkt geweest, ze vinden het altijd heerlijk om tussen het speelgoed te snuffelen. Zoon heeft beessies (die dingen van Albert Heijn) gekocht, en ik heb wat handwerkdingetjes meegenomen. Kleine pakketjes om broches van te knutselen.
We kijken ook altijd even bij de boeken, maar daar stond vandaag niet veel. Wel ging er een zak oliebollen mee naar huis, die roken zo lekker!
Na de rommelmarkt deden we boodschappen, en we kochten van alles voor een picknick. Broodjes, extra lekker beleg, drinken, kortom, genoeg om een weeshuis mee te voeden.
Op een rommelmarkt (is het al duidelijk dat we graag naar rommelmarkten gaan?) een paar jaar geleden, kochten we een rieten koffer met daarin servies en bestek voor vier personen, en dan nog ruimte voor bijvoorbeeeld een thermosfles en een paar broodjes. Die ging natuurlijk mee, en de koelbox voor de rest van het eten.
We gingen naar de kinderboerderij, er staan daar verschillende picknicktafels op het gras, en gelukkig was er nog een goed plekje vrij. Onze koffer met bordjes en bekers had redelijk wat bekijks, 'wat handig' en 'wat een leuk ding!' kregen we te horen.
We zijn de hele middag bij de kinderboerderij gebleven, de kinderen zijn nog even naar de natuurspeeltuin gegaan, maar kwamen na een half uurtje weer terug. Ze lustten wel een ijsje!
Voor morgen wordt er een stuk minder mooi weer afgegeven, maar deze middag hebben we alvast gehad. Zo lekker!
Omdat we komende zomer weer met de vouwwagen naar Frankrijk willen, is de wagen weg geweest voor een beurt. Nieuwe banden, gasslang vervangen, en helemaal nagekeken. Fijn dat hij weer klaar is voor een zomer kampeerplezier, maar de rekening moet wel betaald worden.
Dat was één.
Dan de nieuwe kast en een andere tafel. Tweedehands, dat wel, maar toch moet ook dat betaald worden. En dan nog de kosten voor het ophalen.
Dat was twee.
Lief is volgende week jarig, dus er moet een kado komen. Gelukkig heeft hij geen dure smaak.
Dat was drie.
En als klap op de vuurpijl kwam het nieuws dat we eigenlijk een andere auto moesten. De wagen waar we nu in rijden wordt oud, en binnenkort moet hij weer gekeurd worden. En daar komen kosten aan, dat is nu al duidelijk. Kortom, een andere auto dus.
Nou stond er bij een garage hier dichtbij een auto waar we wel wat in zagen. Een stationwagen, lekker ruim en een paar jaar jonger dan wat we nu rijden.
Zo eentje!
Na een proefrit was de koop snel gesloten, morgen ga ik hem halen.
En de maand is nog niet om.... wat gaan we nog krijgen?
Afgelopen week hadden de kinderen vakantie. Heerlijk, luie ochtenden in bed, zoon die de hele dag buiten speelt en alleen binnenkomt om een snoepje, iets te drinken of als hij moet plassen. Dochter die afspreekt met een vriendin voor een logeerpartij, of gewoon op haar kamer zit te luisteren naar een audioboek.
Helaas moest lief iedere dag werken, dus uitstapjes of ander gezinsvermaak zat er niet in. Maar dat is nou eenmaal een nadeel van het werken in ploegen.
Het voorjaar zorgt er voor dat ik de kriebels krijg. Huiskriebels wel te verstaan. Ik wil veranderen, verplaatsen en opruimen.
Over de kast schreef ik al eerder, die staat en ik ben er nog steeds erg blij mee. Ik vertelde al, dat deze kast lager is dan de oude. Dat betekent, dat er aan de muur nu plaats is voor een aantal rekken. Die heb ik gisteren bij IKEA gehaald, vandaag heeft lief ze opgehangen en ik heb er mijn DVD's in gezet. Nu hoef ik niet meer te rommelen in een lage kast, zoeken naar die ene film die natuurlijk net helemaal achterin staat!
De kast heeft aan allebei de kanten een vitrinedeel, met verlichting. In een deel van de kast staan mijn glazen, aan de andere kant een deel van mijn handwerkspullen (in een fleurig koffertje, het oog wil tenslotte ook wat).
Het bovenste plankje was nog leeg, tot gisteren. Ik ben gisteren een goed deel van de dag onderweg geweest. Naar IKEA voor de rekjes, en natuurlijk meteen langs dochter en schoonzoon. Daar hebben we gegeten.
Het lijkt wel of de tijd altijd te kort is voor bezoek. Toen ik weer terug naar huis ging, had ik het idee dat we nog helemaal niet uitgepraat waren.
Voor ik naar Breda ging, reed ik eerst langs Schijndel. Daar had ik, via marktplaats, een mooi popje gevonden.
Een schildpadpop, een Inge
Ooit, lang geleden, kreeg mijn moeder van een tante een pop zoals deze, maar dan groter. Toen ik zelf nog een klein meisje was, mocht ik met haar spelen, maar ik moest er altijd heel voorzichtig mee zijn.
Na mijn moeders dood had ik de pop nog, maar ergens tijdens mijn eerste huwelijk is ze spoorloos verdwenen. Daar had ik veel verdriet van.
Dit is geen vervanging van die pop, maar wel een aandenken. En ze staat prachtig in de vitrinekast.
Toen ik haar gisteren ophaalde, had ze het jurkje van de foto aan. Voorlopig zal ze dat nog dragen, tot ik tijd heb om iets anders te maken. Dit jurkje hoort namelijk niet bij deze pop, het is haar iets te wijd en te lang.
Onder de jurk was ze helemaal bloot, nog geen onderbroekje had ze aan. En dat kon natuurlijk niet! Dus vanmiddag heb ik haar de maat genomen, en heb haar een keurig wit broekje gebreid.
Zo, dat ziet er tenminste netjes uit.
Ik verheug me erg op het bedenken en maken van kleertjes voor de pop. Het zijn lekker kleine projectjes, snel klaar, en ik kan me helemaal uitleven met schattige jurkjes, kanten sokjes en allerlei accesoires.
Mijn vorige dokter-blogje leverde twee leuke reacties op. Een medische misser, volgens Izerina een blikseminslag, vind ik goed gevonden. Iets minder heftig zou je het ook kunnen zien als zo'n ijskoude straal water die je recht in je nek druppelt als je bijvoorbeeld onder een marktkraam staat.
En Buitenkans, je kunt gewoon om een leuke pleister vragen hoor! Soms heb je een laborant die niet aardig is, en de leuke pleisters alleen voor de kinderen wil houden, maar vaak genoeg is er ook een aardige, die best snapt dat als je regelmatig komt, je ook wel eens iets leuks wil.
Vanmorgen belde ik de praktijk van mijn huisarts om de uitslagen van de testen. Mijn eigen arts was er niet, ik weet dat hij een gezin heeft, die zal wel lekker een weekje met vrouw en kinderen weg zijn!
De assistente van de vervanger had alles in de computer staan. Bijna alles is prima in orde! Suiker, ijzer, ik ben volgens de tests in een uitstekende conditie. Da's lekker om te weten, zeker omdat er diabetes type 2 in de familie zit.
De dokter had ook om een reuma-test gevraagd. Ik heb de laatste tijd last van mijn handen, en, zoals de vaste lezers weten, loop ik wel vaker met zere botjes en gewrichten. Dan een schouder, een andere keer een voet, kortom, ik kraak en rammel wel eens.
De uitslag bevestigde ons vermoeden: ik heb reuma. En dat was best even slikken. Ik handwerk zo graag, zit veel te computeren, kortom, ik ben de hele dag bezig met mijn handen!
Volgende maand afspraak in het ziekenhuis, ik ben benieuwd.
De afgelopen week zat weer eens vol met allerlei verschillende klussen. Dingen voor de kinderen, handwerkjes, en een EHBO-dag op de motorcross. Dat was de eerste race van het seizoen, en dat was goed te merken. De coureurs moesten er echt nog even in komen, we hebben het druk gehad met zijn drieën! Het meeste was gelukkig alleen builen en blauwe plekken, maar twee man moest naar de huisartsenpost en voor eentje hebben we een ambulance moeten laten komen. Niks levensbedreigends gelukkig, meestal zijn het kneuzingen en gebroken botten. Dat heelt wel weer, zeker bij deze jonge mannen, die over het algemeen een uitstekende conditie hebben.
Ik doe het nog altijd graag, het werk op de motorcross. De beheerders zijn iedere keer blij dat we er zijn, we worden dan ook uitstekend verzorgd met koffie en broodjes. Zelfs ons onderkomen (een deel van zo'n halfronde barak) wordt door de beheerders van het terrein iedere keer schoongemaakt en gedweild.
Iets heel anders
Afgelopen week kwam dit wolletje van mijn spinnewiel. Het is alpaca, handgeverfd door mij, gemengd met een commerciele lontwol. Ik vind de kleuren erg mooi geworden! Ik heb er nog meer van, ik weet alleen nog niet wat ik er van zal maken. Een vestje, of een colletje? Een sjaal misschien? Afijn, voorlopig heb ik nog van alles op de naalden, dus tijd genoeg om na te denken.
Ook moest ik de afgelopen week op de school van dochter zijn. Volgend jaar moet ze een profiel gaan kiezen, en er was voorlichting over de vakkenpakketten, en wat je er mee kan. Best belangrijk voor haar toekomst dus, en voor mij de moeite waard om samen met haar een goede afweging te kunnen maken.
En als laatste deze week, hebben we de woonkamer veranderd. Er stond op het prikbord bij het Boertje (een groentehandel) een mooie kast te koop. Kersenhout, een simpel ontwerp, maar erg mooi.
Die wilde ik wel, in de plaats van de oude versleten kast die er nu stond. Die was behoorlijk gammel aan het worden.
Ik heb een paar stevige dozen gehaald bij Albert Heijn, en in een dag had ik de kast uitgeruimd. Wat zat daar nog een enorme zooi in! Ik kwam zelfs nog papieren tegen uit de tijd dat ik nog niet in Zeeland woonde.
Dat was dus meteen een goede reden om de zaak eens goed uit te zoeken. De papierbak is weer gevuld, de nieuwe kast staat netjes op zijn plek.
Omdat deze kast lager is, komt mijn terrarium (een grote bak met vier schitterende slangen er in) nu veel beter tot zijn recht. Ik zal er binnenkort eens een foto van maken.
Komende week gaan we vakantie houden. Bij de Bomma (de oma van mijn lief) langs, en een dagje naar mijn oudste dochter.
Een paar dagen geleden werd mijn mening gevraagd over feminisme. Voor mij betekent feminisme, dat je als vrouw zelf mag bepalen hoe je wilt leven. Wel kinderen, of niet, fulltime werken, parttime, of thuisblijven als je voor huis en kinderen wilt zorgen.
Niet iedereen denkt er zo over, zo blijkt. Veel mensen zien feministen als een stel man-vijandige, onvrouwelijke types, die pas gelukkig zijn als ze bouwvakker of havenarbeider zijn.
Mijn moeder deed met hart en ziel mee aan de tweede feministische golf. Zo moest mijn broer koste wat kost op ballet, en ze vond het geweldig als ik in bomen klom en fikkie stookte. In feite was haar manier van leven net zo beklemmend als het traditionele patroon, maar ik geloof niet dat zij dat zo zag.
Van het huwelijk had ze geen hoge pet op, vrouwen die trouwden waren dom, en gaven hun leven op. Ze kwam zelf uit een ongelukkig huwelijk, en bij ons in het dorp was ze lange tijd de enige gescheiden vrouw.
Het heeft lang geduurd, voor ik er achter kwam dat de manier waarop mijn moeder de dingen zag, haar ook niet gelukkig maakte.
Tegenwoordig kunnen vrouwen veel kiezen, maar ik denk niet dat het feminisme al dood is. Want als vrouwen kiezen voor een carrière, wordt er nog altijd gevraagd 'hoe ze dat geregeld hebben met de kinderen.' Aan mannen stelt men die vraag niet....
Dokters, ziekenhuizen, ik hou er niet van. Soms is het goed dat ze er zijn, maar zelf kom ik er zo min mogelijk.
De spreuk voor vandaag is dan ook: Dokters zijn net regen. Soms moet het een keer, maar liever niet op mijn hoofd!
Vandaag moest het even, en omdat ik er zo weinig kom, nam de dokter meteen de gelegenheid waar om me door te sturen naar het laboratorium voor wat hij noemde 'een APK'tje'.
Ik kreeg een formulier mee waarop hij had aangestreept wat hij allemaal wilde weten, die man is echt wel nieuwsgierig!
Ik had nog niet ontbeten, en ik moest nuchter zijn, dus gelijk maar door. Gelukkig was het niet druk, ik was zo aan de beurt. En nog een aardige prikker ook, je hebt er af en toe vampiers bij...
Ik kreeg zelfs een mooie pleister met olifantjes er op!
Voor de liefhebbers: een echte Schot!(plaatje van internet)
