Wind in de Zeilen!
Vanmiddag togen we na sluitingstijd heerlijk op de fiets naar Veere. Vanmorgen was het nog koud en somber, maar tegen de middag brak het wolkendek open en kwam het zonnetje. Het fietstochtje naar Veere is een mooi eindje door het vlakke land en niet ver. We liepen over de sluizen (kun je dus met de auto niet verder!) en we zagen de eerste bruine zeiltjes al op het Veerse Meer.
We zetten de fietsen ergens op een fietsenparkeerplaatsje midden in Veere, waar elk muurtje, stoepje, dak-kapelletje en geveltje de sfeer van vroeger uitademt. We klommen het dijkje op en de zeilwedstrijd was al in volle gang.
Geweldig gezicht, al die oude zeilschepen op het water!
We hadden geen idee wie voor of achter lag, maar dat deed er helemaal niet toe. De wedstrijd ging ook om de "jolijt".
Er waren allerlei kraampjes met moois en lekkers, en de ambassadrices van Arnemuiden waren alweer druk bezig om kilo's garnalen te pellen en Arnemuiden te promoten. Miriam is gek op garnalen en we kochten een beker vol - verser kan het niet.
En toen we die hadden gekocht kregen we van Lieven zomaar uit een tasje onder zijn netten een heerlijk gedroogd scharretje, weten jullie wel hoe lekker dat is?? We sabbelden en peuzelden het scharretje helemaal kaal!
Miriam had het nog nooit gegeten en heeft besloten dat ze vanaf nu niets anders meer wil!
De Westkappelse heiploeg was aan het heien (en zingen), we slenterden langs het water, kochten een heerlijk Italiaans ijsje en genoten. Met volle teugen...
In Veere lijkt het wel alsof elk hoekje mooi gemaakt is, overal zijn ook kleine tuintjes te vinden en die staan er altijd mooi bij, vol met phloxen en stokrozen. En daar genoten we ook van.
Nou, naast promotor van Arnemuiden ben ik nu ook promotor van Veere, maar alleen als ik erbij zeg dat het maar een kilometer of 6 (op de fiets) van ons Arnemuiden vandaan ligt.
Deze week liet iemand me dit vestje zien, uit het hoofd gehaakt - zonder patroontje. Past helemaal bij vandaag, vind je niet?
